رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی

بتو پوشیده است مهر رخشابر بر روی آفتاب توئی

شد یقینم که پیش اهل یقینپرده شک و ارتیاب توئی

بر سر بحر بینهایت اوسر بر آورده چون حباب توئی

تو سرابی به پیش اهل نظرگرچه دعوی کنی که آب توئی

نگرفتم ترا بهیچ حسابباز دیدم که در حساب توئی

برتو است این عذاب گوناگونعلت این همه عذاب توئی

آنکه ناخورده او می ازلیمست گردید و شد خراب توئی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مغربی این خطاب با کس نیستآنکه با اوست اینخطاب توئی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq