Qəfil düşdüm bəd taleyin kəməndinə mən,Axır dönüb bu halımla barışan oldum.Daha tənqid biçinində az itilənən,Daha tərif xırmanında az daşan oldum.Dib bucaqda beli bükük,Lüləsi donub, –Hörümçəyə bağışladım ov tüfəngimi.Günün çoxu yuxuludur ev telefonu,Günün çoxu diksinməyir qapı zəngimiz.Yox, ürəyim, daş qulazla ötəri dərdə,Qəm üstünə sevincini hörməyi bacar.Ön cərgədən son cərgəyə adlayıb hərdənGörünməyən məqamları görməyi bacar.Öz vaxtında ayırmadın şahini sardan,Az qoşmadın boş xarallar şəninə dastan.Qaranquşa, sığırçına meylimi sallam,Ürəyimdə yuva qurmaz köçəri dostlar.Bir də üzməm yalan vədlər cəzirəsinə,Köpüklərə ip atmağın faydası nəymiş?Bir vəzifə kürsüsünün cazibəsi nə,Bir telefon dəstəyinin ədası nəymiş!Mən bu hala gülə bildim,Ağlaya bildim:Əhd-ilqar da «baxarıq»lı, «görək»li imiş;Mən ömrümün aşrımında anlaya bildim:Nəçiliyim kimliyimdən gərəkli imiş...

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri