Axır nəfəsinə yetişmədim mən,Son dəfə bağrıma basmadım onu.Ah, niyə görmədim gözündə sönənSon həyat eşqini, son arzusunu.

Yudu başdaşını gözümün yaşı,Göz yaşı yeni can vermir adama.İlk dəfə qarğıdım qohum-qardaşı,İlk dəfə acıdım doğma atama.

Qapadı gözünü o mənsiz, necə,Necə dəfn etdiniz məndən xəbərsiz...Bir qarı dilləndi: «Anan ölüncəDedi ki, balamı çağırmayın siz.

Qorxar... İşi çoxdur... azca ağladı,Qorxdu ki, eşidib kədərlənərsən.Son anda şəklini o qucaqladı,Gözünə baxmadı... qəhərlənərsən...»

Yarama köz basdı bu söz də mənim,Qopdu ürəyimdən yanıqlı nida:Ana qəlbinə bax! Övlad qəminiGörmək istəməyib son anında da.

Qaqra, oktyabr, 1965

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri