Nağıl
Bir gün var idi, bir gün yox idi,Allahdan başqa heç kəs yox idi.Amma bircə var idi şəhri-Batum,Qoy nağıl edim bunu axıra çatum.Var idi bu şəhrdə çox iranlı,Amma ciblərində çox idi pulu.Bir gün bunlar yığışdılar bir yerə –Ki, açsınlar əncüməni-xeyriyyə.And içdilər etməsinlər xəyanət,Bir adama tapşırdılar pulları əmanət.Bir gün keçdi, iki gün keçdi gəldi bahar,Amma pullardan olmadı bir xəbər.Nə qədər rəml atdılar, yazdılar dua,Nə qədər gəzib dolandılar, baxdılar kitaba,Amma bilmədilər pullar necə oldu.Bilmədilər pullar öldü, ya qaldı.Bu işləri bilər ancaq bir Allah,Yoxsa bəndə bu işlərə ola bilməz agah.Eybi yoxdu bunlar hamısı keçər.Çünki dünyada hər nə olsa keçib gedər.Hər şey gedər, bircə konsuldan başqa,Gündə polisə ilə oynar çaşka-lojka.Bunu yazdı şair hər kəs oxusun,Hər kəsdə hünər olsa bir belə qafiyə toxusun.
“Molla Nəsrəddin”, 10 mart 1907, №10
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/memmedquluzade-nagil
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Keçmiş günlərdən*“Molla Nəsrəddin”in birinci ilinin birinci nömrəsində “Molla Nəsrəddin” şivəsinə yarayan məzhək şeirlərdən bir nümunə çap olunmuşdu: “Lisan bəlası”.
İdarədənNaxçıvan ictimai şura cümhuriyyəti xalq ədliyyə komissarı yoldaşın cavabını burada dərc və öz tərəfimizdən təsdiq edirik ki, cavabın “məhkəmələrdə süründurmə” və “ali təhsil görməyən hakimlər” məsələləri barəsində irad etdiyi qismləri sübutludur və bu barədə idarəmiz də komissar yoldaşa şərikdir.Və lakin “üzük” məsələsi o surətdə həll oluna bilməz, necə ki, komissar yoldaşın cavabında rəvayət olunur.
Mirzə Fətəli Axundov və qadın məsələsiÖlümünün 50 illiyi münasibətilə*Nə qədər ki, Mirzə Fətəli dramnəvislikdə şöhrət qazanmışdı, o dərəcədə də Mirzə camaat içində dinsizlikdə məşhur idi; ta o yerə kimi ki, onun dəfninə öz dost və əqrabasından da gedən olmayıbdır. Və lakin məsələnin bir tərəfi bir növ qaranlıq görsənir: belə ki, lazımınca aşkar olmur ki, mərhumun müasirləri onu hansı səbəbdən laməzhəb hesab edirdilər?
Mirzə Fətəli Axundov dinlər haqqındaMən külli ədyanı puç və əfsanə hesab edirəm.*M. F. Axundov*