Yetişdi cana konul, ey nigar, rəhm eylə,Qalıb yolunda gozum intizar, rəhm eylə!

Fəğanu nalə-işim, əndəlibi-şeydayəm,Acılmadı mənə bir novbahar, rəhm eylə!

Xumar gozlərinin cun məriziyəm, ey gul,Rəva deyil ki, qalam boylə zar, rəhm eylə!

O qədər mohnəti-hicranını cəkib konlumKi, qalmayıb dəxi səbru qərar, rəhm eylə!

Cəmal həsrətiyəm, daima odur fikrim,Olubdu dərdu qəmim sədhezar, rəhm eylə!

Nə dərdməndu nə bir munisu nə yarım var,Nə bir ənisu nə bir qəmkusar, rəhm eylə!

Məlali-rəşgu vusalu hucumi-firqətdənOlubdu didələrim əşkbar, rəhm eylə!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Xəzani xəstə dərində həmişə saildirKi, yox əlində dəxi ixtiyar, rəhm eylə!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq