Söz söyləyən zamandaDil yaman dolaşırdı,Kəlmələr arasındanÇox kəlmələr düşürdü.Fikirlər dəyişirdi.

Eşidənlər kimisi:Ona “pəltək” deyirdi,Biri “gödək” deyirdi,Biri “kötük” deyirdi,Biri “ütük” deyirdi.Dil dedi: – Ey insanlar!Nə kötüyəm, nə ütük,Nə pəltəyəm, nə gödək,Bunu biləsiz gərək:Deməyin bu nöqsanlarAncaq mənim işimdir,Fikirlərə dəyişikDon geydirən başımdır!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri