Nizami, sən neçə şah yola saldın,Kamal dünyasının şahı sən oldun.

Yatır adsız, sansız adı “ulular”,Süfrəsi ləzizlər, cibi dolular.

Çoxdan unudulmuş o hökmüranlar,O şahlar, sultanlar, “ulu” xaqanlar.

İndi taxt da sənin, tac da sənindir,Ömrünü xalqına həsr edənindir.

Gəlir yüzillərin dalından bu səs:Rahat yat ey adı, özü müqəddəs!

Sənət dünyasında ey şahlar şahı!Nizami, ey fikrin böyük Allahı!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mədhiyyə