Rübai 123

چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 124

گر معتکف در وثاق تو نیمزان نیست که خسته فراق تو نیم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 130

صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 133

ای گشته زیان مملکت سود از تو!رو تازگی جهان بیفزود از تو

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 139

صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 141

ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 142

ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 145

یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 18

تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد

Mücirəddin Beyləqani3 dəq
Qəsidə 23

چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 26

ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 40

دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 55

که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 64

قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 79

لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 81

بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 82

جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری

Mücirəddin Beyləqani3 dəq
Qəzəl 3

آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 18

آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 25

رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 30

عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 32

مهر تو هرگز ز جانم نگسلدیاد تو هیچ از زبانم نگسلد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 35

جانا خبر وصل تو زی ما که رساند؟یا قصه ما سوی تو تنها که رساند؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 37

بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 38

باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 47

نصیحت می‌کنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمی‌آیم به رنج دل سزاوارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 48

باز ناز ماه‌رویی می‌برمباز مهر کینه‌جویی می‌برم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 49

شاید که ز تو یک نفس آسوده نباشیمجز زیر پی عشق تو فرسوده نباشیم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 71

گره مشگ بر سمن چه زنی؟لشکر زنگ بر ختن چه زنی؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 75

می دان که باز راه ستم بر گرفته ایکز پیش گوش زلف به خم بر گرفته ای

Mücirəddin Beyləqani1 dəq