Qəsidə 31

این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورندسربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəzəl 6

هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 12

دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 17

زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفتعقل را صف بر شکست و عالم جان بر گرفت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 26

دلی که درد تو ارزد دوا نمی‌ارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمی‌ارزد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 33

ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 41

گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 43

هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 51

می درفگن به جام که مست شبانه‌ایمما را سه‌گانه ده که درین ره یگانه‌ایم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 53

از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 60

ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 69

مرا فرسوده غم چند داری؟به عشوه تا کیم خرسند داری؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 4

با شبروان شدم به درِ یار، نیم شبجُستم بسوی حضرت او بار نیم شب

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 8

فلک باز از نهان خارم نهادستکه پیری پای بر کارم نهادست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 18

هیچ کس را رنج خاطر در جهان حاصل مبادوز فراق دوستان کار کسی مشکل مباد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 25

آنچه موی از جور با ما می کندراست خواهی سخت رسوا می کند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 33

گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 34

منم آن کس که شادی را سر و کاری نمی‌بینمبه عالم خوشدلی را روز بازاری نمی‌بینم

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 1

جمال طبلکی! سگ بهتر از توستکه نشناسد کسی زرق و فنت را

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 4

دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 8

به خدایی که بر میان قلماز برای سخن کمر بسته است

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 10

نیکویی کن شها که در عالمنام شاهان به نیکویی سمر است

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 23

به خدایی که نفس ناطقه رابا تن تیره آشنایی داد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 29

ز روح القدس دوش کردم سؤالیکه از مکرمت چیست کاو حد ندارد؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 33

به خدایی که در ستایش عقلنتوانند و گر بسی گویند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 38

عیسی وقت ما رئیس الدینمایه مرکز هنر باشد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 43

گفت آن کس که در جهان او رابجز از زحمت جهان ننهند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 46

خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامهکه در فضل و هنر جز صدر سلطان را نمی شاید

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 54

کرم پناها! گشتم اسیر آرزوییخلاص من همه بر جود بی کرانه نویس

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 56

حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهانملک جهان به تیغ زبان شد مسلمش

Mücirəddin Beyləqani2 dəq