Mücirəddin Beyləqani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورندسربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند
Qəzəl 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Qəzəl 12دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت
Qəzəl 17زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفتعقل را صف بر شکست و عالم جان بر گرفت
Qəzəl 26دلی که درد تو ارزد دوا نمیارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمیارزد
Qəzəl 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Qəzəl 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Qəzəl 43هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر
Qəzəl 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Qəzəl 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن
Qəzəl 60ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده
Qəzəl 69مرا فرسوده غم چند داری؟به عشوه تا کیم خرسند داری؟
Şikayətnamə 4با شبروان شدم به درِ یار، نیم شبجُستم بسوی حضرت او بار نیم شب
Şikayətnamə 8فلک باز از نهان خارم نهادستکه پیری پای بر کارم نهادست
Şikayətnamə 18هیچ کس را رنج خاطر در جهان حاصل مبادوز فراق دوستان کار کسی مشکل مباد
Şikayətnamə 25آنچه موی از جور با ما می کندراست خواهی سخت رسوا می کند
Şikayətnamə 33گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم
Şikayətnamə 34منم آن کس که شادی را سر و کاری نمیبینمبه عالم خوشدلی را روز بازاری نمیبینم
Qitə 1جمال طبلکی! سگ بهتر از توستکه نشناسد کسی زرق و فنت را
Qitə 4دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را
Qitə 8به خدایی که بر میان قلماز برای سخن کمر بسته است
Qitə 10نیکویی کن شها که در عالمنام شاهان به نیکویی سمر است
Qitə 23به خدایی که نفس ناطقه رابا تن تیره آشنایی داد
Qitə 29ز روح القدس دوش کردم سؤالیکه از مکرمت چیست کاو حد ندارد؟
Qitə 33به خدایی که در ستایش عقلنتوانند و گر بسی گویند
Qitə 38عیسی وقت ما رئیس الدینمایه مرکز هنر باشد
Qitə 43گفت آن کس که در جهان او رابجز از زحمت جهان ننهند
Qitə 46خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامهکه در فضل و هنر جز صدر سلطان را نمی شاید
Qitə 54کرم پناها! گشتم اسیر آرزوییخلاص من همه بر جود بی کرانه نویس
Qitə 56حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهانملک جهان به تیغ زبان شد مسلمش