Həmam Təbrizi · Rübai
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Rübai 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Rübai 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Rübai 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Rübai 99گه رهزن و گاه رهنمون میآییگاهی ز درون گه ز برون میآیی
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Rübai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Rübai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Rübai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Rübai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Rübai 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Rübai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Rübai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Rübai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Rübai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Rübai 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Rübai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Rübai 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Rübai 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند
Rübai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Rübai 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Rübai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rübai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Rübai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Rübai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Rübai 51نی حال دلم یکان یکان میگویدوان راز که داشتم نهان میگوید
Rübai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر