Qəzəl 110

از آن شکل و شمایل چشم بد دورکه چشم عاشقان را می‌دهد نور

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 41

تورا چیزی ورای حسن و آن هستنپندارم نظیرت در جهان هست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1

چون سحر از بوی گل گشت معطر هوااز نفس یار ما داد نشانی صبا

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 66

گفتم چو تو را عاشق شیدا باشمشاید که من دل شده تنها باشم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 9

ای سخن پرور بلند آوازکه زبان تیز کرده ای و دراز

Həmam TəbriziMəsnəvi2 dəq
Qəzəl 37

مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین استدهان من به حدیث لب تو شیرین است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 40

مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوستحیات بهر تو خواهم در این جهان ای دوست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 68

بنشسته بدیم ما دو شهباز به همکردیم به کوه و دشت پرواز بهم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 84

ای طبع تو را جان لطیفان بندهساز تو مزاج طبع را سازنده

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 90

معشوق ز ذوق باده گلناریدر ساخته بود دوش با بیداری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 91

ای منزل دوست خوش هوایی داریفریاد که بوی آشنایی داری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 179

ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده‌ایخواب دوشین در کنار یار دیگر کرده‌ای

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 204

کو جوانی تا فدای عشق خوبان کردمیبار دیگر عمر خود در کار ایشان کردمی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Müfrəd 4

ز دولت تو مرا دست داده بود دمیبه بندگیت که تاریخ روزگار من است

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 10

همی‌رسان به جماعت چو شاخ نخل کرموگرنه باش چو بید لطیف راحت روح

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 15

نه باغ بود و نه انگور و می، نه باده‌پرستکه دوست داد شرابی به عاشقان الست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 19

حسنت چو اشتیاق دلم بی‌نهایت استوز عاشقان فراغت یارم به غایت است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Müfrəd 30

حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 33

بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 46

برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارت‌های پنهانی

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 60

ای ماه چه قبه‌ای ز قدرت عیوقاقبال چو عاشق است دادت معشوق

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 67

سر تا قدم به آب حیاتت سرشته‌انددل‌ها مثال نقش تو بر جان نبشته‌اند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 68

ماه‌رویان زلف مشکین را پریشان کرده‌اندعاشقان دنیی و دین در کار ایشان کرده‌اند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 83

ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 89

ای صبح که آهنگ به خونم داریاز باد دل مرا چه می‌آزاری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 93

ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا می‌نالی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 113

چه می خورده است چشم نیم‌خوابشکه او مست است وهشیاران خرابش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

نرسیده‌ست به گوش تو مگر فریادمورنه هرگز ندهد دل که نیاری یادم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 145

مرا چو سرو نو باید به بوستان چه کنمچو مست روی توام رنگ ارغوان چه کنم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 155

تا سرم خالی نگردد از خیال ما و منخویشتن باشم حجاب روی یار خویشتن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq