نه باغ بود و نه انگور و می، نه باده‌پرستکه دوست داد شرابی به عاشقان الست

هنوز در سر ما هست ذوق آن مستیحریف مجلس او تا ابد بود سرمست

ز دست و پا و سر ما اثر نبود هنوزکه جان شراب محبت کشید و رفت از دست

اگر چه از شکن زلف خوب رویان شددلم شکسته ولی عهد روی او نشکست

ز غیرت است که چندین هزار پرده نورمیان دیده عشاق و روی خویش ببست

گذشت عکس وی از پرده‌ها و پرده مادرید و زاهد مستور گشت باده پرست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. همام را همه شب انتظار خورشید استخنک دلی که به نور صفات حق پیوست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq