Rübai 52

گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 58

از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 65

می‌آیم و از شرم چنان می‌افتمکز زندگی خود به گمان می‌افتم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 67

وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 71

تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 75

چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شده‌ام به خاک کویت دیدن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 76

امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 81

یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 85

با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 88

ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحه‌گری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 10

دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دسته‌ای گل سرخ به دست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 15

میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 16

ای بی‌خبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 17

ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 18

لب بر لب من نهاد این لطف بس استمی‌گفت که با کشته خویشم هوس است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 19

عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوس‌پرستی بیش است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 20

ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 21

ترشی تو ولیک نکته‌ات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 23

تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 25

ای جام لب نگار می‌دار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 30

ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 38

گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 39

با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 42

ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 44

معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 45

عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 47

می بی لب تو طرب نمی‌افزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 50

گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 51

نی حال دلم یکان یکان می‌گویدوان راز که داشتم نهان می‌گوید

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 53

این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار

Həmam TəbriziRübai1 dəq