Həmam Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Müfrəd 2سعادت با سلامت یار بادتنگهدار حوادث کردگارت
Qəzəl 2با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
Müfrəd 3از آن مجلس به صورت گرچه دور استمخوان دورش که جانش در حضور است
Qəzəl 5داشتم روزی نگاری یاد میآید مراهر زمان از یاد او فریاد میآید مرا
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Qəzəl 9چشم مستش دوش میدیدم به خوابکرده بود از ناز آغاز عتاب
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Müfrəd 11هر گه که دلم ز ره بیفتدنور رخ تو دلیل گردد
Məsnəvi 12آرزوهاست در دلت پنهانانها من سلاسل الشیطان
Müfrəd 12ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد
Müfrəd 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Müfrəd 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Rübai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Qəzəl 16بوی خوشت همره باد صباستآنچه صباراست میسر که راست
Rübai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Müfrəd 17حالی که به صد زبان بیان نتوان کردکلک دو زبان چگونه تقریر کند
Rübai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Qəzəl 18کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست
Rübai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Müfrəd 19مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند
Rübai 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Müfrəd 20هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید
Rübai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Müfrəd 21درین دیار بدان زندهام که گهگاهینسیم باد صبا زان دیار میآید
Rübai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Müfrəd 23بهانه میطلبد دوست گفتگویی راوز این متاع شود گرم عشق را بازار
Rübai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Müfrəd 24بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش