Həmam Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای سر زلف خوشت سلسله جنبان دلدل به لبت دادهام جان تو و جان دل
Qəzəl 142ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم
Qəzəl 143عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنمبه حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
Qəzəl 154تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
Qəzəl 161عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
Qəzəl 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Qəzəl 174پاکچشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو
Qəzəl 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Qəzəl 183چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی
Qəzəl 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Qəzəl 190ترسا بچهای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری
Qəzəl 193دیگر نخوانم جان تورا زیرا که از جان خوشتریاز حسن خوبان نشمرم حسنت که زایشان خوشتری
Qəzəl 194بازیچه نیست آخر آیین عشقبازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی
Qəzəl 195به خوبیست هر دل نوازی ایازیولی همچو محمود کو پاک بازی
Qəzəl 211در غیرتم که با خود همراز و همنشینیدر آب عکس خود را زنهار تا نبینی
Qəzəl 218برای دیدن رویت خوش است بیناییز بهر نام تو آید به کار گویایی
Qəzəl 220گلستانی و ما مستان بوییچه باشد گر بیابم آرزویی
Müfrəd 1درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکندمگر که صرصر حمق تو بشکند آن را
Məsnəvi 3پیشوا یار غار او صدیقآن رسیده به عالم تحقیق
Qəzəl 3ما به دست یار دادیم اختیار خویش راحاصلی زین به ندانستیم کار خویش را
Rübai 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Rübai 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب
Müfrəd 7از دل خبر مپرس که بر وی چهها گذشتکاین سیل غم نخست به شهر شما گذشت
Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Qəzəl 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
Məsnəvi 11دلربایی به دلنوازی کنپایها بوس و سرفرازی کن
Məsnəvi 13گفتن از بهر کار در کار استورنه اینجا چه جای گفتار است
Məsnəvi 14همنفس شد سگ شبان با گرگگله را سگ خوردکنون یاگرگ
Rübai 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Müfrəd 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند