Həmam Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ما را به امید زندگانی بگذشتدور از رویت دور جوانی بگذشت
Rübai 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Müfrəd 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Qəzəl 29یار ما محملنشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است
Qəzəl 30تو سلطانی و خورشیدت غلام استنظر جز بر چنین صورت حرام است
Müfrəd 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Qəzəl 33وداع چون تو نگاری نه کار آسان استهلاک عاشق مسکین فراق جانان است
Rübai 34زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد
Müfrəd 35نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان
Rübai 40گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Qəzəl 42ز جانان مهر و از ما جانفشانیستجواب مهربانان مهربانیست
Rübai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Qəzəl 44فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
Müfrəd 47دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی
Müfrəd 48چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی
Qəzəl 48چون کرد دیگر آن بت چابک سوار کوچآرام کرد از دل و صبر و قرار کوچ
Qəzəl 49از وقت صبح هست دلم را صفای صبحجانم منور است به نور لقای صبح
Qəzəl 51دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد
Qəzəl 53مگر سنگین دل است و جان نداردهر آن کس کاو چو تو جانان ندارد
Rübai 54شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Qəzəl 58دردمندان را ز بوی دوست درمان میرسدمژدۀ فرزند پیش پیر کنعان میرسد
Qəzəl 59جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد
Rübai 59در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ
Rübai 62با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل
Qəzəl 63نیِ بینوا ز شکّر به نوا شکرفشان شدچه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد
Rübai 64رنج تو چو رنج خویش پنداشتهاماین هفته طرب ز یاد بگذاشتهام
Qəzəl 65برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند
Qəzəl 69عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیدهاندآب حیوان در میان تیرگی نوشیدهاند
Rübai 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم
Qəzəl 75به کوی دوست که وهم و خیال ره نبرندمجال کی بود آنجا که عاشقان گذرند