İrəc Mirzə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زان همه امّیدها که بودم در دلنیست کنون غیرِ ناامیدی حاصل
Qitə 25در بُن یک بیشه ماکیانی هر روزبیضه نهادی و بردی آن را یک کُرد
Qitə 33حضرت شوریده اوستاد سخنسنجآن که همه چیز بهتر از همه داند
Qitə 38رسول دید که جمعی گسسته افسارندبه چاره خواست کِشان رِبقَه در رِقاب کند
Qitə 40فرمانروای شرق که عمرش دراز بادمیخواست زحمت من درویش کم کند
Qitə 41استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعرتنها نه من بر آنم مَردُم همه بر آنند
Qitə 46وُزرا از چه دیده مینشوندراستی مردمانِ دیدنیند
Qitə 47سود و زیان جهان دیده و سنجیده ایمکسی که خورد و خوراند از این جهان برد سود
Qitə 49هیچ میدانی تو هر طفلی که آید در جهاناز چه توأم با عُوَیل و ضَجه و زاری بُوَد
Qitə 53نصرت السلطنه دیوان عدالت را میرصله شعر من از چیست به تأخیر کشید
Qitə 62کیست آن بیشعور درویشیکه همیشه به لب بُوَد خاموش
Qitə 65داد معشوقه به عاشق پیغامکه کند مادر تو با من جنگ
Qitə 67حسین آقا امیر لشکر آن بر دو رضا چاکریکی سلطانِ طوس آن یک وزیر جنگِ ملکِ جم
Qitə 68پیوسته به جنگی تو به ما ای بچه ژاندارمما با تو به صلحیم و صفا ای بچه ژاندارم
Qitə 75قنبل الدوله مقبل دیوانآن که نبْوَد مثال او شیطان
Qitə 79ای مهین خواجه در وزارت توخلق یک سر خوشند و من غمگین
Qitə 88ای معزالملک ای اندر سخا ضرب المثلاز چه رو شعر و خط ما را گرفتی سرسری؟
Pərakəndə şeir 1زن گرفتم شدم ای دوست به دام زن اسیرمن گرفتم تو نگیر
Qəzəl 5طرب افسرده کند دل، چو ز حدّ در گذردآبِ حیوان بکُشَد نیز، چو از سر گذرد
Qitə 5این شنیدم که چوکابینۀ مستوفی رفتفرصت افتاد به کف مَردُمِ فرصتجو را
Məsnəvi 6ای پسر لحظه ای تو گوش بدهگوش بر قصّه دو موش بده
Qitə 6بنگر چگونه کردم بیرون ز جِسم جان راآسان چه سان نُمودم تکلیفِ جان ستان را
Arifnamə, fəsil 7خدایا تا به کی ساکت نشینممن اینها جمله از چشم تو بینم
Pərakəndə beyt 7نیست جهان جز همین که با تو بگویمروز و شبانی به یکدگر شده پیوند
Qəsidə 8برخیز که باید به قدح خون رز افگندکِامد مهِ فروردین تا شد مهِ اسفند
Məsnəvi 11برزگری کِشته خود را دِرودتا چه خود از بَدوِ عمل کِشته بود!
Pərakəndə beyt 12بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Qəsidə 12ملکا با تو دگر دوستیِ ما نشودبعد اگر شد شده است ، امّا حالا نشود
Qəzəl 12پیرم و آرزویِ وصلِ جوانان دارمخانه ویران بوَد و حسرتِ مهمان دارم
Məsnəvi 14شنیدم یاوهگویی هرزهپوییگدایی، سفلهای، بیآبرویی