ای مهین خواجه در وزارت تو
ای مهین خواجه در وزارت توخلق یک سر خوشند و من غمگین
دومه افزون بود که ننهادمسر بیفکر و غصه بر بالین
بیتالاحزان شدهست خانه منبس درین خانه مردمند غمین
من غنی بودم و نمود مراسفر اصفهان چنین مسکین
خسرو و اصفهان نکو دیدمخسرو ار آن اگر صفاهان این
آفرین بر روان شیرویهباد بر دخمه شکر نفرین
در شگفتم که چون برفت از دستآن همه زیب و زیور و آذین
چون بر این روزگار خود نگرمدودم از دل رود به چرخ برین
پیش از اینم زمانه فرخ بودای خوشا آن زمانه پیشین
همه اسباب عیشم آمادهخانه عالی و صحن خانه گزین
خاطرم خرم از کتاب و قلممنظرم تازه از گل و نسرین
فرشها داشتم همه زر تارمبلها داشتم همه زرین
نرد و شطرنجم از صنایع هندقلم و کاغذ از بدایع چین
میزها خوب و پردهها مرغوبحوضم از سنگ و آینه سنگین
دف و نی بیحساب در تالارخم می بیعدد به شیب زمین
ارگ و بربط گذشته از آحادتار و دنبک رسیده تا عشرین
جامههای دیم خز و سنجابجامهای میام همه سیمین
اسبها در طویلهام بستههمه را پایبند و رشمه و زین
در قشنگی کتابخانه منشده همچون نگارخانه چین
هر کجا اهل دانش و ادراکشده در بزم بنده صدرنشین
طبخ مازندرانی و رشتیسفرهام را نموده عطرآگین
نان و انگور سفرهام به صفاقرص خورشید و خوشه پروین
چشم از خواب ناز نگشودمجز به روی بتی چو حورالعین
الغرض داشتم بساطی خوششسته و رفته در خور تحسین
سفر اصفهان چو پیش آمدبه خزان شد حواله فروردین
همه بر باد رفت و من ماندمبا گلیمی به زیر سقف گلین
هر سحر وامخواه بر در منبه تقاضای وام کرده کمین
از در خانه پا برون ننهمتا نکو ننگرم یسار و یمین
خادم مهوشی که پیشم بودپیش با صد تجمل و تمکین
مهربان، دلنواز، آقادوستخوشزبان، خندهرو، گشادهجبین
به تقاضا نکرده لب را بازکردی از بوسه کام من شیرین
حالیا هر سحر به جای دو زلفپیشم افکنده بر دو ابرو چین
من ز وصلش ز بیزری بیزارمیکند فقر مرد را عنین
هر سحر زر طلب کند از منمن ز خجلت فکنده سر به زمین
گویم ای شوخ غم مخور چندانلابم ای ماه بد مکن چندین
خواجه چون شرح حال من شنودزود تکلیف من کند تعیین
حال ای خواجه مبارکفالمهرخوِ پاکدلِ مبارکدین
ای ترا روی و خوی هر دو نکوای ترا قول و عهد هر دو متین
من بسی دیدهام بزرگان راکردهام خدمت کهین و مهین
تو چنانی که بعد سیصد قرنبه تو ناید در این زمانه قرین
همّتی کن که باز برگرددمر مرا آن تعیش دیرین
وان چنان کن که بعد از این دیگرنشوم جز به منّت تو رهین
هم مخواه آن که بهر یک خدمتببرم صد تعنت و تهجین
گه دهم زحمت فلانالملکگه کشم منت فلانالدین
چند گویم ادیب را که بیاشرح حالم به خواجه کن تبیین
چند گویم عماد کاری کنچند خوانم به گوش خر یاسین
خواستی قطعه تقاضاییگفتم این قطعه همچو دُر ثمین
بر نگردم به خانه تا ندهیدستخط حکومت قزوین
تو هم ای خواجه از خر شیطانمهربانی کن و بیا به زمین
تا گذشته است و بگذرد ناچاربس شهور و سنین به خلق زمین
روزگار بقای عمر تو بادآنچه باقی است از شهور و سنین
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/irec-mirze-qite-79
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Yanaram, yanaram, dilim dönməz,Qərib qərib qürbət ellərdə qaldım
Eşq atəşi can yıxıyorEşq atəşi can yıxıyor,Ürəkdən qanlar axıyor.
Sahiba, gərçi varam zahirən həzrətdən uzaqSahiba, gərçi varam zahirən həzrətdən uzaq,Deyiləm batinən ixlasi-iradətdən uzaq.
Yandırdın MəniYanasan yanasan yandırdın məniSən də mənim tək yanasan könül