Arifnamə, fəsil 5

بیا گویم برایت داستانیکه تا تأثیرِ چادر را بدانی

İrəc MirzəMəsnəvi9 dəq
Mürəbbe 2

قوام السلطنه به پیشکار داخلی خود میرزا قاسم خان گوید:یک دو روزست دگر دست به کاری نزنی

İrəc MirzəMürəbbe6 dəq
Arifnamə, fəsil 8

خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته

İrəc MirzəMəsnəvi8 dəq
Məsnəvi 2

پادشهی رفت به عزمِ شکاربا حرم و خیل به دریا کنار

İrəc MirzəMəsnəvi10 dəq
Məsnəvi 4

از مالِ جهان ز کهنه و نودارم پسری به نام خسرو

İrəc MirzəMəsnəvi7 dəq
Qəsidə 11

رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود

İrəc MirzəQəsidə6 dəq
Qəsidə 15

فکر آن باش که سالِ دگر ای شوخ پسرروزگارِ تو دِگر گردد و کارِ تو دگر

İrəc MirzəQəsidə13 dəq
Qəsidə 25

دیدم و گفتم نادیده‌اش انگار کنمدل سودا زده نگذاشت که این کار کنم

İrəc MirzəQəsidə11 dəq
Qitə 77

دیشب دو نفر از رفقا آمده بودنددر محضر من ساخته بر ماحضر از من

İrəc Mirzə7 dəq
Qəsidə 31

ای سیه‌چشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه

İrəc MirzəQəsidə6 dəq
Məsnəvi 3

به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :من که مُردم ز انتظارت ای فقیر

İrəc MirzəMəsnəvi8 dəq
Qəsidə 28

مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن

İrəc MirzəQəsidə7 dəq
Qəsidə 36

جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی

İrəc MirzəQəsidə8 dəq
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 4

بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق

İrəc MirzəMəsnəvi6 dəq