İrəc Mirzə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ما خریدیم به جان عشق تو نی با زر و سیمبه زر و سیم خَرَد عشقِ بتان مردِ لئیم
Qitə 60عزیز نسخۀ اشعار صابر شاعرکه پر بُوَد ز گهر های شاهوار عزیز
Qitə 3ابلیس شبی رفت به بالین جوانیآراسته با شکل مهیبی سَر و بَر را
Pərakəndə şeir 3ندانم از چه به هرجا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند
Pərakəndə beyt 6این عکس که بر عکس خودم زیبا شدتقدیم حضور حضرت والا شد
Məsnəvi 20عید نوروز و اوّل سال استروزِ عیش نَشاطِ اطفال است
Qitə 86میرزا عارف که زیر بار فضلقد تیرش چون کمان آمد دو تای
Qitə 89با غمزاتی که تو خانم کنیرخنه به دین و دل مردم کنی
Arifnamə, fəsil 3دلم زین عمرِ بیحاصل سرآمدکه ریشِ عمر هم کمکم در آمد
Pərakəndə şeir 4قصه شنیدم که بوالعلا به همه عمرلحم نخورد و ذوات لحم نیازرد
Qəzəl 6نشسته بودم و دیدم ز در بشیر آمدکه «خیز و جان و دل آماده کن، امیر آمد»
Məsnəvi 19حمد بر کردگارِ یکتا بادکه مرا شوقِ درس خواندن داد
Qitə 22خسرو تاج بخش ناصر دینآن سرشته به عقل و دانش داد
Qitə 57صبحدم کاین مرغ گیهان آشیانبال بگشاید فراز کوهسار
Mürəbbe 1داش غُلم! مرگِ تو، حظ کردم از اشعارِ تو، منمتلذذ شدم از لذت گفتار تو، من
Rübai 1از شاعر به ملک التجار در طلب عهد وفای - ایرج:اقوال پر از مکر و فسون تو چه شد؟
Yeni qalıbda şeir 1شد فصل بهار و گُل صلا دادبر چهرۀ خوب خود صفا داد
Pərakəndə beyt 3دست حافظ به در از جامۀ خوابهشته در دست یکی جام شراب
Arifnamə, fəsil 4بدینجا چون رسید اشعارِ خالصپریشان شد همه افکارِ مخلص
Arifnamə, fəsil 5بیا گویم برایت داستانیکه تا تأثیرِ چادر را بدانی
Pərakəndə şeir 5باغ خندان ز گل خندان استخنده آئین خرمندان است
Pərakəndə beyt 8این هلال ابرو دو سال بعد ماهی میشوددر میان گلرخان صاحب کلاهی میشود
Qitə 8بچه هایِ زمانه رند شدندبی ثمر دان تو ژاژخایی را
Pərakəndə beyt 9تا خدا تَرکِ خدایی گویدوز خدایش جدایی جوید
Arifnamə, fəsil 10تو عارف واقعا گوساله بودیکه از من این سفر دوری نمودی
Qəzəl 10به دست جام شراب و به گوش نغمۀ سازشبی خوشست، خدایا دراز باد دراز!
Qitə 28اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب اوبهتر است از گل یقین است این که گفت و گو ندارد
Qəsidə 30گفتم رهینِ مهرِ تو شد این دلِ حزینگفتا حزین دلی که به مهری بود رهین
Qitə 31خوب دانَد حسابِ خویش جهاناین مُحاسب بسی ذَکی باشد
Qitə 32مخور غصّۀ بیش و کم در جهانکه تا بنگری بیش و کم فوت شد