İrəc Mirzə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
Qitə 35ای راد خدیوِ عدلپرور بنگرطفلی بودم آب به گوشم کردند
Qitə 39نَعوذُ بِاللَّه از آن قطرههای دیدهٔ شیخچه خانهها که از این آبِ کم خراب کند
Qitə 45یارب این عادت چه میباشد که اهل ملک ماگاه بیرون رفتن از مجلس ز در رم میکنند
Qitə 52این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراساندردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید
Qitə 55شب در بساط احرار از التفات سردارکنیاک بود بسیار تریاک بود بی مر
Qitə 59چند تو را گفتم ای کمال مخور کیرتا نشوی مبتلا به رنج بواسیر
Qitə 63بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش
Qitə 72ما که اطفال این دبستانیمهمه از خاک پاک ایرانیم
Qitə 77دیشب دو نفر از رفقا آمده بودنددر محضر من ساخته بر ماحضر از من
Qitə 82جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده
Qitə 84پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه
Qitə 87وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی
Məsnəvi 1ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد
Qəsidə 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Qitə 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Rübai 2هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سرهمرد
Məsnəvi 3به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :من که مُردم ز انتظارت ای فقیر
Qəsidə 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Məsnəvi 7یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی
Rübai 7آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟
Qitə 9سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستارهها
Məsnəvi 13باز برتافت به عالَم خورشیدبر رخِ خلقِ جهان تیغ کشید
Qitə 13به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است
Qəsidə 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Qəsidə 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Qəsidə 24چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Qəsidə 31ای سیهچشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه
Məsnəvi 35هرچه گویی تو طبیعی میگویبیشتر زانچه طبیعی است مجوی
Qəsidə 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی