Qəsidə 34

چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qitə 35

ای راد خدیوِ عدل‌پرور بنگرطفلی بودم آب به گوشم کردند

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 39

نَعوذُ بِاللَّه از آن قطره‌های دیدهٔ شیخچه خانه‌ها که از این آبِ کم خراب کند

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 45

یارب این عادت چه می‌باشد که اهل ملک ماگاه بیرون رفتن از مجلس ز در رم می‌کنند

İrəc Mirzə2 dəq
Qitə 52

این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراساندردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 55

شب در بساط احرار از التفات سردارکنیاک بود بسیار تریاک بود بی مر

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 59

چند تو را گفتم ای کمال مخور کیرتا نشوی مبتلا به رنج بواسیر

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 63

بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 72

ما که اطفال این دبستانیمهمه از خاک پاک ایرانیم

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 77

دیشب دو نفر از رفقا آمده بودنددر محضر من ساخته بر ماحضر از من

İrəc Mirzə7 dəq
Qitə 82

جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 84

پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 87

وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی

İrəc Mirzə1 dəq
Məsnəvi 1

ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد

İrəc MirzəMəsnəvi16 dəq
Qəsidə 1

خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا

İrəc MirzəQəsidə2 dəq
Qitə 1

هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا

İrəc Mirzə1 dəq
Rübai 2

هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سره‌مرد

İrəc MirzəRübai1 dəq
Məsnəvi 3

به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :من که مُردم ز انتظارت ای فقیر

İrəc MirzəMəsnəvi8 dəq
Qəsidə 4

حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب

İrəc MirzəQəsidə4 dəq
Məsnəvi 7

یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی

İrəc MirzəMəsnəvi3 dəq
Rübai 7

آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟

İrəc MirzəRübai1 dəq
Qitə 9

سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستاره‌ها

İrəc Mirzə1 dəq
Məsnəvi 13

باز برتافت به عالَم خورشیدبر رخِ خلقِ جهان تیغ کشید

İrəc MirzəMəsnəvi2 dəq
Qitə 13

به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است

İrəc Mirzə1 dəq
Qəsidə 16

چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور

İrəc MirzəQəsidə4 dəq
Qəsidə 20

هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 24

چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 31

ای سیه‌چشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه

İrəc MirzəQəsidə6 dəq
Məsnəvi 35

هرچه گویی تو طبیعی می‌گویبیشتر زانچه طبیعی است مجوی

İrəc MirzəMəsnəvi1 dəq
Qəsidə 35

سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی

İrəc MirzəQəsidə5 dəq