İrəc Mirzə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تو عارف واقعا گوساله بودیکه از من این سفر دوری نمودی
Pərakəndə beyt 10خواهد اینک ز جناب تو باربندۀ ناچیز تو عبدالحمار !
Pərakəndə beyt 11آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بریناآدمی گر بشمری اندر شمار آدمش
Məsnəvi 18کلاغی به شاخی شده جای گیربه منقار بگرفته قدری پنیر
Məsnəvi 27حاجیان رَخت چو از مکه برندمدّتی در عقب سر نِگَرَند
Qitə 28اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب اوبهتر است از گل یقین است این که گفت و گو ندارد
Qəsidə 30گفتم رهینِ مهرِ تو شد این دلِ حزینگفتا حزین دلی که به مهری بود رهین
Qitə 31خوب دانَد حسابِ خویش جهاناین مُحاسب بسی ذَکی باشد
Yeni qalıbda şeir 1شد فصل بهار و گُل صلا دادبر چهرۀ خوب خود صفا داد
Arifnamə, fəsil 2نمیدانستم ای نامردِ کونیکه منزل میکنی در باغِ خونی
Pərakəndə şeir 2وه چه خوب آمدی، صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی؟
Qəsidə 2دیدم اندر گردش بازار عبداللّه رااین عجب نبود که در بازار بینم ماه را
Məsnəvi 5وَ عَلَیکَ السَّلام میرآخورصاحبِ اسب و اَستَتر و اُشتُر
Rübai 5ای دوست! به ذات حق تعالی سوگندکز هجر تو ساعتی نیام من خرسند
Arifnamə, fəsil 6حجابِ زن که نادان شد چنینستزنِ مستورۀ محجوبه اینست
Qəsidə 7مقبول باد طاعتِ شَهزاده اعتضادعیدِ سعیدِ فطر بر او فرخجسته باد
Qitə 7رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستانرأفت برند حالت ِ آن داغ دیده را
Qəzəl 8چون خورم می، در سرم سودایِ یار آید پدیدراست باشد این مثل کز کار، کار آید پدید
Qəsidə 9حُجَّةُالاسلام کتک میزندبر سر و مغزت دَگَنک میزند
Qitə 10گویند مرا چو زاد مادرپستان به دهن گرفتن آموخت
Pərakəndə beyt 13دست در حلقهٔ موی تو کنمبوسهای بر سر و روی تو کنم
Qitə 19ای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ توگر شود رنجه دل اهل هنرشایان نیست
Qitə 20نکویان را بباید آرزو داشتمرا آگاهی اصلاً آرزو نیست
Qəsidə 26امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن
Məsnəvi 28مرا هست یک طوطی اندر قفسکه مِثلَش بهخوبی ندیدست کس
Məsnəvi 29بوده است خری که دُم نبودَشروزی غم بی دُمی فُزودَش
Məsnəvi 34دو نفر دزد خری دزدیدندسرِ تقسیم به هم جنگیدند
Məsnəvi 36گفت روزی به جعفرِ صادقحیلهبازی منافقی فاسِق
Məsnəvi 37گاه بارَم خار باشد گاه دُریار حاجی عَبدُهُ الرّاجی شتر!
Qitə 56وفا در گل رخان عطر است در گلمن این را خوانده ام وقتی به دفتر