Qitə 36

بر سردر کاروان سراییتصویر زنی به گچ کشیدند

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 37

ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ توشد از رسیدنش این جان ناتوان خرسند

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 43

ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 44

دلم به حال تو ای دوست‌دار ایران سوختکه چون تو شیر نری را در این کُنام کنند

İrəc Mirzə2 dəq
Qitə 48

قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 51

نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درسبجای لفظ عَن اندر کتاب خود من دید

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 64

دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 71

ناظم الدوله روز جمعۀ مامختصر دودی و دمی داریم

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 76

خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیستاین سخن های دلاویز فراموش مکن

İrəc Mirzə1 dəq
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 4

بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق

İrəc MirzəMəsnəvi6 dəq
Qəsidə 14

ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 18

بیضه‌ام رنجور شد از بیضه‌ات دور ای وزیرپرسشی کن گاه‌گاه از حالِ رنجور ای وزیر

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 21

ای بر کچلان دهر سرهنگحق حفظ کند سرِ تو از سنگ

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 28

مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن

İrəc MirzəQəsidə7 dəq
Qəsidə 32

به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 36

جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی

İrəc MirzəQəsidə8 dəq