İrəc Mirzə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بر سردر کاروان سراییتصویر زنی به گچ کشیدند
Qitə 37ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ توشد از رسیدنش این جان ناتوان خرسند
Qitə 43ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند
Qitə 44دلم به حال تو ای دوستدار ایران سوختکه چون تو شیر نری را در این کُنام کنند
Qitə 48قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود
Qitə 51نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درسبجای لفظ عَن اندر کتاب خود من دید
Qitə 64دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق
Qitə 71ناظم الدوله روز جمعۀ مامختصر دودی و دمی داریم
Qitə 76خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیستاین سخن های دلاویز فراموش مکن
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 4بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق
Qəsidə 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Qəsidə 18بیضهام رنجور شد از بیضهات دور ای وزیرپرسشی کن گاهگاه از حالِ رنجور ای وزیر
Qəsidə 21ای بر کچلان دهر سرهنگحق حفظ کند سرِ تو از سنگ
Qəsidə 28مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن
Qəsidə 32به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه
Qəsidə 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی