İrəc Mirzə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای راد خدیوِ عدلپرور بنگرطفلی بودم آب به گوشم کردند
Qitə 42یک وجب ساخته آخر نشود قبرِ حکیمشاید از خود دو سه پارک دگر آباد کنند
Qitə 45یارب این عادت چه میباشد که اهل ملک ماگاه بیرون رفتن از مجلس ز در رم میکنند
Qitə 52این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراساندردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید
Qitə 54باز چون جوجه ماکیان بینداز پی صید برگشاید پر
Qitə 55شب در بساط احرار از التفات سردارکنیاک بود بسیار تریاک بود بی مر
Qitə 59چند تو را گفتم ای کمال مخور کیرتا نشوی مبتلا به رنج بواسیر
Qitə 61گویند ماکیان را باید گرفت و کشتگر بر خلاف رسم کند نغمۀ خروس
Qitə 63بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش
Qitə 66گویند که انگلیس با روسعهدی کردست تازه امسال
Qitə 72ما که اطفال این دبستانیمهمه از خاک پاک ایرانیم
Qitə 78آمد مرا دو هدیه چو دو قرص مهر و ماهبا نامهای دو چون دو طبق گوهر ثمین
Qitə 81زنقحبه چه میکُشی خودت رادیگر نشود حسین زنده
Qitə 82جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده
Qitə 84پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه
Qitə 87وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی
Qitə 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Qəzəl 2روزگار آسوده دارد، مردم آزاده رازحمتِ سِندان نمیآید درِ بگشاده را
Qitə 2شاه زاده ضیافَتی کردیکِافَت آوَرد مَر ضیایِ ترا
Rübai 2هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سرهمرد
Qəsidə 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Qəzəl 4خواهم که دهم جان به تو، میلِ دلم اینستترسم که پسندت نشود، مشکلم اینست
Rübai 6دیروز چه گُلهای جهانافروزیامروز چه سرمای گلستانسوزی
Rübai 7آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟
Məsnəvi 8بچهای با شعور با فرهنگبود با بختِ خود همیشه به جنگ
Məsnəvi 9بود شیری به بیشهای خفتهموشکی کرد خوابش آشفته
Qitə 9سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستارهها
Qəsidə 10نقاب دارد و دل را به جلوه آب کندنعوذباللّه اگر جلوه بی نقاب کند
Qəzəl 11تا بر سر است سایهٔ شهزاده ایرجمگویی مگر به تاج فریدون مُتَوَّجَم
Qitə 12وزیر خمسه اگر وجهِ قبضِ من ندهدبه حق خمسهٔ آل عبا که بَد کردهست