Məhsəti Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ləlindən eşitdim nə qədər xoş söhbət,Oldu mənə axır bu görüşmək qismət.
Rübailər, 95Hicrinlə yetər, səbrimi, ey gül, qırma!Zulmünlə yetər, əhdini gəl sındırma!
Rübai 101Ey can, diləyim ürəyimin dərmanı,Bağlarda sənin üzün kimi gül hanı?
Rübai 102Olmuş mənə səndən qəmü sevda hasil,Hicranın əcəb qatil imiş, ey qatil.
Rübai 112Bilirdim, vəfadan xeyli uzaqsan,Bilirdim, əhdini sındıracaqsan.
Rübailər, 119Ey xaslara fitnə, el üçün bir afət,Göylər də günəş üzünə eylər heyrət.
Rübailər, 146Sevdim səni, gördüm nə qədər kin səndən,Sanki aradan axan suyam, ey yar, mən.
Rübai 160Zülfün camalına bir yaraşıqdır,Xərabat əhlinə nurdur, işıqdır.
Rübailər, 173Nəymiş görəsən dərdi, o ənbər saçlarÇıxmış, de, başından bu sayaq, ey dildar?
Rübailər, 187Şaftaluna bax bir sən, a şümşad qamət,Gəldi mən öpüm doyunca, heyrət, heyrət!
Rübailər, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Rübai 7چون نیست ز هرچه هست جز باد به دستچون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست
Rübai 15چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست
Rübailər, 16صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق استچون ابروی خویشتن به عالم طاق است
Rübailər, 17Qəlbimdəki oddan zəmanə – atəşgah!Çox köhnə olar dünya vücudumdan, ah!
Rübailər, 21Sənə həsəd edir yasəmən, gözəl,Ey nazı min fitnə eyləyən gözəl!
Rübai 24Hər məclis çiçəklə, güllə bəzənər,Köynəyi cırılmış uşağa bənzər.
Rübai 29Getdi qanalan yanına o şux həmdəm,Tutdu qanalan, bağladı möhkəm-möhkəm.
Rübai 33Yandı ürək odlarda o gün çox pünhan.Yellər də dedi dünən gözəl bir dastan!
Rübailər, 37Dünyada daraq, daş kimi versən fərman,Ləlinlə desən bircə dəfə, ey canan,
Rübai 39Öz dayəsinə dünən o nadir dilbər,Ərz eylədi gövhər kimi çox xoş sözlər.
Rübailər, 42Könlüm sitəm oxlarına oxdan olsun,Daim yaşayan sən kimi canan olsun.
Rübai 47چون باد که هر زمان ز سوئی بجهدهر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد
Rübai 48در غربت اگرچه بخت همره نبودباری، دشمن ز حالم آگه نبود
Rübailər, 52Ceyran Çini öz mişkinə qəltan eylər,Ətriylə saçın mişki peşiman eylər.
Rübailər, 64Ömrüm, – dedim, – oldu daha puç, rəhm eylə!Dünya, – dedi,– korlandı həsəddən beylə,
Rübai 66Əldən, nə deyim, gör necə varım getdi,Yəni qaçıb o zülfü xumarım getdi.
Rübailər, 69Hər kimsə ki eşq ilə yanan olmuşdur,Axşamları səccadəsi qan olmuşdur.
Rübai 76Zülm etsə mənə çörəkçi dilbər hərgah,Kin ilə deyil, naz ilə eylər gah-gah.
Rübailər, 81شوی زن نوجوان اگر پیر بودتا پیر شود همیشه دلگیر بود