آوازه گل در انجمن چیزی ماستطفل است و دریده پیرهن چیزی ماست

خوی کرده و سرخ گشته و شرم زدهمشتی زر خورده در دهن چیزی ماست

Hər məclis çiçəklə, güllə bəzənər,Köynəyi cırılmış uşağa bənzər.Tərləyib qızarmış, həyalı qönçəAğzında tutmuşdur, sanki, simü-zər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar