Əlibəy Hüseynzadə hazrathrinin Qafqasiyada mühacirəti münasibatilə təhəssürat

Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar,Qəfb açılmaz gülü bənövşə solar.Daima başqa aşıyanə açar,Solsa gil, əndəlib olar naçar.

Nədən ey gülşəni-fünun və odəbBu qədər xarsən bu dünyadə?Nə üçün bilmədin? Nə oldu səbəb?Gəh vida eyləyir bu danədə?!

Ah, ey dahiyt-sütudə-nihadBizə lütfünlə eylə etfi-nigah,Səndən eylər bu millət istimdad.Ona sizlərsiniz yeganə pənah.

Edib əsğa təhəssüratımızı,Vətən olmaqda pürəsəf naçarGetmə!.. Məyusü naümid biziEtmə, ey tutiyi-şəkərgöftar!

Cismü canımda ehtisasatımŞu kədərli fəraqə nifrət edər.Getdigin yerlərə xəyalatımSürünüb əczlə peykcə gedər!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar