ایام چو آتشکده از سینهٔ ماستعالم کهن از وجود دیرینهٔ ماست

اینک به مثل چو کوزه‌ای آب خوریماز خاک برادران پیشینهٔ ماست

Qəlbimdəki oddan zəmanə – atəşgah!Çox köhnə olar dünya vücudumdan, ah!Qardaşlarımın torpağı üstdən çıxmışBir kuzə su içsək, məsələn, biz hərgah.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri