Məhsəti Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zülfün təzənə, neydir o şümşad qamət,Səndən nə göyərçinbaz olar, ey afət!
Qəzəl 8Yarın barmağında üzük olaydım,Onun əllərində kaş ki solaydım!
Rübailər, 184Qəlbin dediyilə nə qədər xar oldun,Bir zalıma sən gör nə giriftar oldun.
Rübailər, 186Ta açdı sənin naməni yorğun bəndən,Öpdü nə qədər xəttini məftun bəndən.
Qitə 17پوستینی بخواستم از توتا زمستان به سر بریم در آن
Rübai 1Məni yerə yıxıb o qəssab kəsdi,Dedi: “Güman etmə, bu, son nəfəsdi”.
Rübailər, 13Sən söylədin, ey gözəl: “Üzüm bir cənnət,Yurdun, yuvan ondan tapacaq min ziynət”.
Rübailər, 44Hər yerdə sən ol könlümə, ey gül, həmdəm,Yaqut ləbinə dəyməyə dünya bir dəm.
Rübai 50جان کو به تن آباد بود هیچ بوَددل گر به جهان شاد بود هیچ بود
Rübai 57Nəmli gözlərimdən axan gilələrXəncərdən damlayan al qana bənzər.
Rübailər, 61Çəksən yayı, öz çiyninə güc versən sən,Ağzından öpür ox necə bir görsən sən.
Rübai 64Qəlbində küfr var, nə namaz, ya iman?Keçmiş bu zəhər cana, nə eylər dərman?
Rübai 67Könlüm diləyir ki, düşə fürsət birdən,Ta söhbət açam qəlbi yaxan qəmlərdən.
Rübailər, 68Qurdu suyun ahıyla fələk çardağı,Tonqal qaladı canda qəmin yığnağı.
Rübai 73Başmaqçı verir başmağa hər dəm ziynət,Ləli toxunur başmağa gah-gah, heyrət.
Rübai 74چون پوست کشد کارد بدندان گیردآهن ز لبش قیمت مرجان گیرد
Rübai 92Əqrəb kimicə canımı zülfün çaldı,İmanımı ox qəddin əlimdən aldı.
Rübailər, 103Bağlarda gülüzlər görərək sərv, yamanNaz ilə deyirdi öz boyundan dastan.
Rübai 113در کوی خرابات یکی درویشمز آن خم زکوة می بیاور پیشم
Rübailər, 116Dərdinlə qəmin könlümə olmuş qismət,Arzunla ürək göynədi həsrət-həsrət.
Rübailər, 117Ta düşdü bu cür ortaya hicran, könlüm,Qorxum var, ola can evi viran, könlüm.
Rübai 122Yoxdur qanadım, mən yazıq, aciz bir quş,Düşdüm toruna sənin xəbərsiz, bihuş.
Rübailər, 125Etdim dəvə üstündə yaman ah-əfğan!Səpdim dəvənin yollarına dürr, mərcan.
Rübailər, 126Ey qumru kimi sevgiyə yad dilbər sən,Tavus quşunu hüsn ilə mat eylərsən.
Rübai 135Tər laləyə bənzər o müəzzin oğlan,Görsə üzünu çəkər xəcalət lap qan.
Rübai 145مستش دیدم، گرفته راه خانهخلقی با او، ز خویش و از بیگانه
Rübailər, 145Bir söylə, nə olmuş o əhd, peymanlar,Əhd etməyə cəhd eylədiyin dövranlar.
Rübailər, 148Bilmir niyə könlüm necə dildar oldum,Könlüm nə çəkir, gör necə ağlar oldum.
Rübailər, 150Səs saldı bütün aləmə bu qəm, möhnət,Tuş gəlmədi vəslin mənə, qaldım həsrət.
Rübailər, 155Dərdin o buluddur ki, tökər gözdən qan,Dərdin o zəhərdir ki, ona yox dərman.