Məczub Təbrizi · Rübai
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مجذوب شناخت کار هر بیهده نیستمستی چه شناسد آن که در میکده نیست
Rübai 45روزی که ز دهر بر غرامت نرومآلوده به صد رنگ ندامت نروم
Rübai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Rübai 4دست تو چهها که با در خیبر کردبازوی تو دست چرخ را چنبر کرد
Rübai 5بر خاک نظر کرد که زر میسازمبر آب گره زد که گهر میسازم
Rübai 37در وقت زیارت نبی این دو ادااز شیعه بسی خوب نماید به خدا
Rübai 39از شاخ هنر بری توانی خوردنگر راه به عیب خود توانی بردن
Rübai 60جانا به شمارهای که من دانم و توپنهان به نظارهای که من دانم و تو
Rübai 2مجذوب دگر مجوش از راز محیطخاموش که قطره نیست دمساز محیط
Rübai 3از مرتبه نبی شرف دارد حُسناز رنگ رخ علی شعف دارد حُسن
Rübai 8تو غافل از آنی که تو را آنی هستبشناس نشان خود تو را شأنی هست
Rübai 11زآن می نخورد زاهد پاکیزهخصالکاین نشئه در آن نشئه وبال است وبال
Rübai 12درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست
Rübai 44در جیب دلم چاک و رفو بر سر همچون غنچه نشسته تو به تو بر سر هم
Rübai 46دنیا مطلب که عور میباید رفتنزدیک مشو که دور میباید رفت
Rübai 54تا نور خدا نقاب کرد از رخ دوراز نور نبی رنگ علی شد مشهور
Rübai 66مجذوب اگر با تو کسی جنگ کندآن کن که خجالتش به صد رنگ کند
Rübai 9دین آر به دست از پی دینار مرواز دیدن زر چو طفل از کار مرو
Rübai 15از آهن و نقره و طلا بیکم و کاستشد فهم که در کار ترش سهل بهاست
Rübai 18آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم
Rübai 20تا دیدهام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود
Rübai 21مقصود فلک طوف زمین تو بودتسبیح ملک نقش نگین تو بود
Rübai 22مجذوب ز فکر بیش دلم سوختهایماز دست هوسها به ستم سوختهایم
Rübai 25مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون
Rübai 35روزی که رسی به پرسش این دلریشجانی که تو دادهای کنم تحفهٔ خویش
Rübai 38از من نه هزار پند یک پند شنوتا خجلت حاصل نکشی وقت درو
Rübai 41زن خنده به فکر ارشمندیس و مترسسر کن خبث ارسطالیس و مترس
Rübai 48تا شد ز نگاه تو جهانی از جادیوانه به شور رفت صحرا صحرا
Rübai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Rübai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت