Rübai 20

تا دیده‌ام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 25

مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 27

مجذوب غنیمت است دریات دمیاز آه شراره‌ای و از اشک نمی

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 29

خواهی که همیشه باشدت نعمت و نازبا درد قناعت کن و با سوز بساز

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 30

در کوچکیش بدیدم از دست شدمچون گشت بزرگ بیش پابست شدم

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 38

از من نه هزار پند یک پند شنوتا خجلت حاصل نکشی وقت درو

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 49

آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 55

ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 62

ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 69

مجذوب تو را به سایه همدوشی بهیعنی که فتادگی و بی‌هوشی به

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 70

مجذوب تو اندیشهٔ هستی نکندپیداست که شعله میل پستی نکند

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 72

بی‌دوستیت به خضر ننگ است حیاتکافر هم گفت یا علی یافت نجات

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 74

ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار می‌پرستان کردن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 75

جانا دل دوستان شکستن تا کی‌در آتش دل بی‌تو نشستن تا کی‌

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 80

قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 6

تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 14

روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 16

گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 17

مجذوب قناعتی که یزدان به تو دادهان سلطنت ملک سلیمان به تو داد

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 23

آن گل مگر از پرده برون می‌آیدکز رنگ بهار بوی خون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 24

چون بی‌‌تو نگاهم به سیاهی پویداشکم به علاج رنگ کاهی پوید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 26

ای کعبه‌روی که گرم راهی چون پیکهشدار که خاموشی به است از لبیک

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 28

دنیا که تو را به مکر بی‌تاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 32

کنجی بنشین و گریه تنها می‌کنگر خنده کنی به وضع دنیا می‌کن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 33

دائم نبود رنگ تو سرخ از می توپیوسته نباشد این صدا در نی تو

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 36

دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشتگر خواب و خیال و گر هوس بود گذشت

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 43

اسلم می‌خور که شق اسلم این استرونق شکن همّت حاتم این است

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 56

چشمم که سرشک لاله‌گون می‌آردرازیست که از پرده برون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 61

مجذوب از این جهان فانی بگریزاز دهر چو عمر جاودانی بگریز

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 63

چون گردش سال به که تعجیل کنیماز میکده‌ها شراب تحصیل کنیم

Məczub TəbriziRübai1 dəq