Qəzəl 177

به صد آشفتگی چون موج هر سو بی‌قرار افتمکه زین دریای توفان‌خیز شاید بر کنار افتم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 178

چشم تر آخر به رویش بی‌نقاب انداختیمدامن آلوده‌ای بر آفتاب انداختیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 181

ای دل بیا که مژده وصلی شنیده‌امروز خوشی به طالع خود باز دیده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 182

هر کجا مستان به آن سرو روان برخورده‌ایماز جهان گل چیده از بخت جوان برخورده‌ایم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 186

گردیده‌ام غبار و پناهی گرفته‌امبر طرف دامنی سر راهی گرفته‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 195

دوست یا رب چه دید باز از منکه همی تافت رخ به ناز از من

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 197

یار دل را بی‌تکلف کرده جای خویشتن‌صورت آیینه خود شد رونمای خویشتن‌

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 202

خویش را تند و تلخ زود مکنآتش خشم را سجود مکن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 212

شده در شیشه ما بی‌تو می ناب گرهمفکن این همه بر خاطر احباب گره

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 234

سرگشته و پریشان تا کو به کو نگردیواقف ز راز این بحر چون آب جو نگردی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 236

باز در آتشم ز روی کسیمی‌کشد خاطرم به سوی کسی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 242

عیش عیش ما باشد گر تو یار ما باشیمی دهی و می نوشی رازدار ما باشی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 244

لَئِن جَلَّت ذَنوبی فی مَقامیفَعَطفَ العَطف کافٍ لاعتصامی

Məczub Təbrizi1 dəq
Tarix 1

چون والد کمینه طواف مدینه کردمحرم به حج شدیم و مناسک تمام شد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 2

دیده پر خون شد به دل دیگر نمیدانم چه شدآب این سرچشمه را از سر نمیدانم چه شد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 4

عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد

Məczub Təbrizi1 dəq
Müfrəd 5

لبی که لب ز دعا بست بسته شد در اوسری که سجده ندانست خاک بر سر او

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 6

هر چند تماشا ز غرورش نتوان کردشادیم که دوری ز حضورش نتوان کرد

Məczub Təbrizi1 dəq
Müfrəd 7

بنده اندر بندگی گر نارس استچون خدایی از تو می‌آید بس است

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 9

دین آر به دست از پی دینار مرواز دیدن زر چو طفل از کار مرو

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 14

روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 16

هر کجا صبر از دلی آن زلف کافرکیش بردچون تهی‌دستان مرا فکر محال‌اندیش برد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 17

مجذوب قناعتی که یزدان به تو دادهان سلطنت ملک سلیمان به تو داد

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 20

یکرنگ تو را کج‌دل و ابلق نتوان کردحق را به فسون باطل و ناحق نتوان کرد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 22

مجذوب ز فکر بیش دلم سوخته‌ایماز دست هوس‌ها به ستم سوخته‌ایم

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 23

آن گل مگر از پرده برون می‌آیدکز رنگ بهار بوی خون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 24

چون بی‌‌تو نگاهم به سیاهی پویداشکم به علاج رنگ کاهی پوید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 26

ای کعبه‌روی که گرم راهی چون پیکهشدار که خاموشی به است از لبیک

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 28

تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 28

دنیا که تو را به مکر بی‌تاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود

Məczub TəbriziRübai1 dəq