به صد آشفتگی چون موج هر سو بیقرار افتم
به صد آشفتگی چون موج هر سو بیقرار افتمکه زین دریای توفانخیز شاید بر کنار افتم
غزال فیض پر وحشیست کو آن جام کثرتسوزکه بیخود گردم و تنها به دنبال شکار افتم
چرا پوشم در این میخانه چشم از روی آن ساقیکه چشم مست او هرگز نخواهد در خمار افتم
هوای عشرتافزا جوش گل مپسند ای ساقیکه گل گل بشکفد گلزار و من در خار خار افتم
در آن میخانه شوقم را تمنّا در کنار افتدکه مست از پای خم برخیزم و در پای یار افتم
شعور عقل را چون نیست عار از ننگ نادانیروم در عالم مستی به فکر ننگ و عار افتم
شدم در باغ و از آشفتگی بیاو ندانستمبه نی چون ناله پیچم یا چو آتش در خیار افتم
جنون از داغهای سینهام آن لحظه گل چیندکه با یاد رخت مستان به طرف لالهزار افتم
دلم آن لحظه خاطرجمع گردد از پریشانیکه در پای تو چون زلف دوتا بیاختیار افتم
بهشتِ نقدِ این ویرانسرا مجذوب آن باشدکه دائم در دیار دل به فکر درد یار افتم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/meczub-qezel-177
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Mənim divanəvəş könlüm,Bir zülfi-piçü tab istər.
Çığalı müxəmməs: Ey şux mənim yar, vəfadar imsən sənEy şux mənim yar, vəfadar imsən sən,Dil gülşəni, həm qönçeyi-gülzar imsən sən,
Ey qumru kimi sevgiyə yad dilbər sənTavus quşunu hüsn ilə mat eylərsən.
TillərinA sevdiyim, bizə doğru qədəm bas,Gözləyə-gözləyə qaldım yolların.