Qəzəl 253

ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 264

یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 265

ای ز قیام قامتت هر طرفی قیامتیجز تو که دارد این چنین خوب و لطیف قامتی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 270

گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 281

بیا ای احسن صورت! بیا ای اکمل معنیبه میدان الوهیت که داری جای این دعوی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 285

زهی چشم و زهی ابرو، زهی رویزهی خط و زهی خال و زهی موی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəsidə 5

مشعل خورشید کز نورش جهان را زیور استچند باشی گرم در چهرش که طشت آذر است

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəsidə 7

آن شهنشاهی که مداحش خدای داور استساقی روز جزا قسام خلد و آذر است

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Məsnəvi 4

تو روی ماه و خور فضل خدا بینکه بست از فی و ضاد و لام آیین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 3

ای عارف سر من عرف در اسماآن کس که شناخت نفس بشناخت خدا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 11

آن نقطه که نکته ای در او پنهان استآن نقطه وجود حوری و غلمان است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 18

الله ز حال بندگان آگاه استپیغمبر مات رهنمای راه است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 27

تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فردتحصیل مراد خویش نتوانی کرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 30

از عین علی عین همه پیدا شدوز لام علی لب همه گویا شد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 32

ای ذات تو سر دفتر اسرار وجودنقش صفتت بر در و دیوار وجود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 33

ای عشق تو سر دفتر اسرار وجودمنصور دل، آویخته از دار وجود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 35

از خاک و ز آب آدم و بود و وجودهم آتش و آب تابع و لازم بود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 39

(تا) آتش فقر بر تو داغی ننهددر خانه باطنت چراغی ننهد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 46

این کاسه چو کوزه نبات است نگربا خاصیت آب حیات است نگر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 59

من مستی باده از سبو می بینمعکس رخ ساقی اندر او می بینم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 60

من ذکر تو از مرغ چمن می شنوموز لاله و سنبل و سمن می شنوم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 67

بسیار بگردید و بگردد گردونتا مثل تویی ز باطن آرد بیرون

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 71

ای آیت نور، پرتو غبغب توتفسیر دخان دو گیسوی چون شب تو

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 76

ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زدهحسن تو بر آفتاب خرگاه زده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 78

ای آن که تو پیوسته خدا می طلبیاز خود بطلب اگر مرا می طلبی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 79

در دار وجود گشت دیار علیچون هست یقین ولی جبار علی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 82

تا عارف ذات لامکانی نشویهستی تو فنا و جاودانی نشوی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 84

آن حرف که آن اصل کتاب است توییوان فرد که مبداء حساب است تویی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 85

آن نقطه که مرکز جهان است توییوان قطره که اصل کن فکان است تویی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 2

ای حسن تو دردانه چو ک . . . بنند اعلاچون نقطه فردی

İmadəddin Nəsimi1 dəq