Qəzəl 108

گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمدزهی فالی که تفسیرش همه حسن و جمال آمد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 36

منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان استکه دایم در خیال من لب و دندان جانان است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Sığmazam

Məndə sığar iki cahan, mən bu cahanə sığmazam,Gövhəri-laməkan mənəm, kövnü məkanə sığmazam.

İmadəddin NəsimiQəzəl2 dəq
Qəzəl 222

قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکنمرد این سودا نه ای با دلبر ای دل هی مکن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 248

ای خیال چشم مستت خون صهبا ریختهزلف مشکین تو را سرهاش در پا ریخته

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 41

ای خلق جهان به جملگی بشتابیدباشد که همه سی و دو را دریابید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 73

خواهی که به سرچشمه جان یابی راهیا بر فلک شرف برآیی چون ماه

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 4

بهشت و حور، بی وصلت، حرام است اهل معنی راکزان وصل تو مقصود است مشتاق تجلی را

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 53

جز وصل رخت چاره درد دل ما نیستاین حال که را باشد و این درد که را نیست

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 83

دلدار ما به عهد محبت وفا نکرددل برد و رفت و هیچ دگر یاد ما نکرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 233

عاقل دانا بیاب آیت سحر مبینچشم خرد باز کن در رخ یارم ببین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Gətir, gətir, gətir ol kaseyi rəvanpərvər

Getir, gətir, gətir ol kaseyi rəvanpərvər,Götür, götür, götür ol çəngi, bir nəva göstər.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Qəzəl 218

ساقی! نسیم وقت گل آمد شتاب کنباب الفتوح میکده را فتح باب کن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Rübai 24

در مملکت فضل خدا، شاه ولی استاز سر خدا با دل آگاه ولی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 43

آن سی و دو خط وجه آدم چو ندیدشیطان، به خلاف حق سر از سجده کشید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 52

خواهی که بیابی از همه چیز وقوفیا در دو جهان به فضل گردی معروف

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Mövsimi-novruzü neysan

Mövsimi-novruzü neysan aşikar oldu yenə,Şəhrimiz şeyxi bu gün xoş badəxar oldu yenə.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Rəvanmıdır, rəvamıdır, həbibi

Rəvamıdır, rəvamıdır, həbibiKi, oda yandırasan mən qəribi?

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Üzünü surəti-rəhman oxurlar

Üzünü surəti-rəhman oxurlar,Xətini sünbüli-reyhan oxurlar.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Qəzəl 49

لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 55

هر که با جام می لعل لبش همدم نیستدر حریم حرم حرمت ما محرم نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 63

خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 109

چنین که چهره خوب تو دلبری داندنه حسن حور و نه رخساره پری داند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 120

ماه بدر از روی خورشیدم حکایت می‌کندوین سخن در جان اهل دل سرایت می‌کند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 121

عقل را سودای گیسوی تو مجنون می‌کندفکر آن زنجیر پر سودا عجب چون می‌کند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 137

شبی که ماه من از مطلع جمال برآیدمه تمام ببینی که با کمال برآید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 142

آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 153

ای گل روی تو را حسن و بهایی دگرزلف تو از هر گره نافه گشایی دگر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 157

تکیه کن بر فضل حق، ای دل ز هجران غم مخوروصل یار آید، شوی زان خرم، ای جان غم مخور

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Qəzəl 159

بر سینه من ناوک مژگان زده‌ای بازدر جان و دلم آتش هجران زده‌ای باز

İmadəddin Nəsimi1 dəq