Rəvamıdır, rəvamıdır, həbibiKi, oda yandırasan mən qəribi?

Məni bu dərdi-eşqə sən buraxdın,Yenə sənsən bu dərdimin təbibi.

Cəmalın gülşənindən haşalillahKi, məhrum döndərəsən əndəlibi.

Qaşın mehrabına baş qoymayanlarMəgər boynunda bağlıdır səlibi.

Canımdan kəsmişəm, dilbər, ümidi,Vəli səndən kəsə bilməm rəqibi.

Yaza kirpiklərin, nəsrən minallah,Oxur dodaqların fəthən qəribi.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nəsiminin bu xublar filqətindənCəfavü dərd imiş ancaq nəsibi.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq