Qəzəl 117

دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟بنده داد از دست سلطان حاش لله چون کند؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 122

صاحب نظران قیمت سودای تو دانندخورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 132

آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجوددر لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 134

نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 138

به جان وصل تو می‌خواهم ولیکن برنمی‌آیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمی‌آید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 151

دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 172

این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 190

منم آن دو هفته ماهی که بر آسمان جانممنم آن خجسته مهری که بر اوج لامکانم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 194

چشم مستش به خواب می‌بینمکار تقوی خراب می‌بینم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 213

طالب توحید را باید قدم بر «لا» زدنبعد از آن در عالم وحدت دم از الا زدن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 214

گفته بودی با تو کار من به سر خواهد شدنکار سر سهل است اگر کارم به سر خواهد شدن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 219

گر طالب بقایی اول فنا طلب کنواندر فنای مطلق عین بقا طلب کن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 223

با بخت سعد یارم چون هست یار با منشادی چو آن من شد، غم را چه کار با من؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 225

گر شبی بازآید از در شمع جان افروز منبر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 229

با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برونآفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 242

دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابروتعالی الله از آن چشمان، جلال الله از آن ابرو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 251

ای نوبت جمال تو در ملک جان زدهحسن رخ تو گوی «لمن » در جهان زده

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 254

ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمدهوی خم ابروت ما اوحی و اوحی آمده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 259

بر گل از عنبر تر نقطه سودا زده‌ایآتشی در جگر لاله حمرا زده‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 261

دلیل صبح سعادت، محمد عربیچراغ شام قیامت، محمد عربی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 267

ای ظاهر از مظاهر اشیا! خوش آمدیوی نور چشم مردم بینا! خوش آمدی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 272

وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزیمبارک صبح و شام آن، که شد وصل تواش روزی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 273

با چنین رفتن، به منزل کی رسی؟با چنین خصلت، به حاصل کی رسی؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 286

پاک دار آینه ات آینه اللهیگر در آیینه جان صورت حق می خواهی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 288

از می عشقش کنون مستم نه هیبی می عشقش دمی هستم نه هی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 289

ز سودای سر زلفش سرم دنگ است و سوداییبیا ای دنگه سر صوفی! ببین تا در چه سودایی

İmadəddin Nəsimi4 dəq
Rübai 4

ساقی برو و مده شرابم امشبکز مستی چشم او خرابم امشب

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 15

آنم که جهان چو حلقه در مشت من استوین قوت حق ز پشتی پشت من است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 19

هر وصف که در شان کلام الله استخاصیت او تمام بسم الله است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 21

خاصیت آن که در کلام ازلی استدر فاتحه دان که جمله «بسم » جلی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq