İmadəddin Nəsimi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟بنده داد از دست سلطان حاش لله چون کند؟
Qəzəl 122صاحب نظران قیمت سودای تو دانندخورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند
Qəzəl 132آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجوددر لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود
Qəzəl 134نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود
Qəzəl 138به جان وصل تو میخواهم ولیکن برنمیآیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمیآید
Qəzəl 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Qəzəl 172این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال
Qəzəl 190منم آن دو هفته ماهی که بر آسمان جانممنم آن خجسته مهری که بر اوج لامکانم
Qəzəl 194چشم مستش به خواب میبینمکار تقوی خراب میبینم
Qəzəl 213طالب توحید را باید قدم بر «لا» زدنبعد از آن در عالم وحدت دم از الا زدن
Qəzəl 214گفته بودی با تو کار من به سر خواهد شدنکار سر سهل است اگر کارم به سر خواهد شدن
Qəzəl 219گر طالب بقایی اول فنا طلب کنواندر فنای مطلق عین بقا طلب کن
Qəzəl 223با بخت سعد یارم چون هست یار با منشادی چو آن من شد، غم را چه کار با من؟
Qəzəl 225گر شبی بازآید از در شمع جان افروز منبر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من
Qəzəl 229با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برونآفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون
Qəzəl 242دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابروتعالی الله از آن چشمان، جلال الله از آن ابرو
Qəzəl 251ای نوبت جمال تو در ملک جان زدهحسن رخ تو گوی «لمن » در جهان زده
Qəzəl 254ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمدهوی خم ابروت ما اوحی و اوحی آمده
Qəzəl 259بر گل از عنبر تر نقطه سودا زدهایآتشی در جگر لاله حمرا زدهای
Qəzəl 261دلیل صبح سعادت، محمد عربیچراغ شام قیامت، محمد عربی
Qəzəl 267ای ظاهر از مظاهر اشیا! خوش آمدیوی نور چشم مردم بینا! خوش آمدی
Qəzəl 272وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزیمبارک صبح و شام آن، که شد وصل تواش روزی
Qəzəl 273با چنین رفتن، به منزل کی رسی؟با چنین خصلت، به حاصل کی رسی؟
Qəzəl 286پاک دار آینه ات آینه اللهیگر در آیینه جان صورت حق می خواهی
Qəzəl 288از می عشقش کنون مستم نه هیبی می عشقش دمی هستم نه هی
Qəzəl 289ز سودای سر زلفش سرم دنگ است و سوداییبیا ای دنگه سر صوفی! ببین تا در چه سودایی
Rübai 4ساقی برو و مده شرابم امشبکز مستی چشم او خرابم امشب
Rübai 15آنم که جهان چو حلقه در مشت من استوین قوت حق ز پشتی پشت من است
Rübai 19هر وصف که در شان کلام الله استخاصیت او تمام بسم الله است
Rübai 21خاصیت آن که در کلام ازلی استدر فاتحه دان که جمله «بسم » جلی است