İmadəddin Nəsimi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمدزهی فالی که تفسیرش همه حسن و جمال آمد
Qəzəl 36منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان استکه دایم در خیال من لب و دندان جانان است
SığmazamMəndə sığar iki cahan, mən bu cahanə sığmazam,Gövhəri-laməkan mənəm, kövnü məkanə sığmazam.
Qəzəl 222قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکنمرد این سودا نه ای با دلبر ای دل هی مکن
Qəzəl 248ای خیال چشم مستت خون صهبا ریختهزلف مشکین تو را سرهاش در پا ریخته
Gətir, gətir, gətir ol kaseyi rəvanpərvərGetir, gətir, gətir ol kaseyi rəvanpərvər,Götür, götür, götür ol çəngi, bir nəva göstər.
Üzünü surəti-rəhman oxurlarÜzünü surəti-rəhman oxurlar,Xətini sünbüli-reyhan oxurlar.
Qəzəl 4بهشت و حور، بی وصلت، حرام است اهل معنی راکزان وصل تو مقصود است مشتاق تجلی را
Qəzəl 53جز وصل رخت چاره درد دل ما نیستاین حال که را باشد و این درد که را نیست
Qəzəl 83دلدار ما به عهد محبت وفا نکرددل برد و رفت و هیچ دگر یاد ما نکرد
Qəzəl 233عاقل دانا بیاب آیت سحر مبینچشم خرد باز کن در رخ یارم ببین
Rübai 41ای خلق جهان به جملگی بشتابیدباشد که همه سی و دو را دریابید
Rübai 73خواهی که به سرچشمه جان یابی راهیا بر فلک شرف برآیی چون ماه
Cahan üzün günəşindən münəvvər olmuşdurCahan üzün günəşindən münəvvər olmuşdur,Səba saçın qoxusundan müəttər olmuşdur.
Eyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşduEyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşdur,Canü cahan elə bil ki, yar ilə xoşdur.
Nigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canımNigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canım,Rəfiqim, həmdəmim, ömrüm, rəvanım, dərdə dərmanım.
Ta ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdıTa ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdı,Bu xərabı qıldı mə’mur, xoş imarət yapdı.
Üzün güldür, ləbin ləli-şəkərbarÜzün güldür, ləbin lə’li-şəkərbar,Gözün cadu, saçındır mişki-tatar.
Gözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyiGözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyi,Qəmdə yanar daima, gör aşiqi-pərvanəyi.
Qəzəl 218ساقی! نسیم وقت گل آمد شتاب کنباب الفتوح میکده را فتح باب کن
Rübai 24در مملکت فضل خدا، شاه ولی استاز سر خدا با دل آگاه ولی است
Rübai 43آن سی و دو خط وجه آدم چو ندیدشیطان، به خلاف حق سر از سجده کشید
Dil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdururDil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdurur,Can sana bir bəndeyi, əlbət qədim olmuşdurur.
Ey nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinəEy nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinə,Çün yanaram pərvanətək şəm’-rüxün ənvarinə.
Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəniƏnbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni,Şəm’i-vəhdətdir camalın, yandırır pərvanəni.
Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanımMənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanım,Həbibim, rahətim, ruhim, rəfiqim, munisim, canım.
Nə süni-paki-yəzdansan, a dilbərNə sün’i-paki-yəzdansan, a dilbər?Müsəvvərsən, müənbərsən, münəvvər!
Qəzəl 49لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست
Qəzəl 55هر که با جام می لعل لبش همدم نیستدر حریم حرم حرمت ما محرم نیست
Qəzəl 63خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت