Qəzəl 177

لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلامبا تو گفتم معنی علم لدنی والسلام

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 188

ترک شراب کی کنم من که چو رند فاسقم؟عار ز زهد اگر کنم فخر من است که عاشقم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 209

به کوی یار می‌باید به چشم خون‌فشان رفتنکه دست خشک نتوان جانب آن آستان رفتن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 258

ای ماه من چرا ستم از سر گرفته‌ایوز من چه دیده‌ای که نظر برگرفته‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 276

فضل حق می‌دهدم هردم از این می جامیکه ندارد چو ابد مستی او انجامی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 52

خواهی که بیابی از همه چیز وقوفیا در دو جهان به فضل گردی معروف

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 54

از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال«از مویه شدم چو موی از ناله چو نال »

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 14

خدا را، مصطفی را، مرتضی راحسن شاه و حسین کربلا را

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 15

هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »می رسد «السابقون السابقون » او را خطاب

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 18

گر مرا پیش سگانش نیست عزت، دور نیستحرمت هرکس عزیز من بقدر عزت است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 22

آفتاب مشرق از مغرب زمینشد پدید از فضل رب العالمین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Cahan üzün günəşindən münəvvər olmuşdur

Cahan üzün günəşindən münəvvər olmuşdur,Səba saçın qoxusundan müəttər olmuşdur.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Eyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşdu

Eyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşdur,Canü cahan elə bil ki, yar ilə xoşdur.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Nigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canım

Nigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canım,Rəfiqim, həmdəmim, ömrüm, rəvanım, dərdə dərmanım.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Ta ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdı

Ta ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdı,Bu xərabı qıldı mə’mur, xoş imarət yapdı.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Üzün güldür, ləbin ləli-şəkərbar

Üzün güldür, ləbin lə’li-şəkərbar,Gözün cadu, saçındır mişki-tatar.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Gözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyi

Gözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyi,Qəmdə yanar daima, gör aşiqi-pərvanəyi.

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 1

یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 22

مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداختکه عشق روی تو آشوب در جهان انداخت

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 47

بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 51

مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 52

خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیستاو ذات و صفاتش بجز از سی و دو تا نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 73

تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 80

شمع رویت صفت نور تجلی داردبوی جان پرور زلفت دم عیسی دارد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 88

گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 89

دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 94

مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 105

روح القدس از کوی خرابات برآمدمشتاق تجلی به مناجات برآمد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 111

عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبندتنگ چشمان گدا ملک سلیمان طلبند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 126

سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند

İmadəddin Nəsimi1 dəq