Qəzəl 186

من آن گنجم که در باطن هزاران گنج زر دارممن آن بحرم که در دامن به دریاها گهر دارم

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəzəl 193

فضل اله یار شد یار دگر چه می‌کنمقوت دلم به جز غمش خون جگر چه می‌کنم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 201

با روی او مگو که ز گلزار فارغیمکز هستی دو کون به یکبار فارغیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 216

من ز عشق یار نتوانم به جان بازآمدنزانکه هست آیین من در عشق جانباز آمدن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 220

بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کنمس بی قیمت ما را به اکسیر نظر زر کن

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəzəl 226

ای دهانت پسته خندان منخاک پایت چشمه حیوان من

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 227

آن شهنشاهم که از نطق «هی العلیا»ی منما سوی الله نقطه ای آمد به زیر پای من

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 230

گر شبی ماه من از ابر نقاب آید بروندیگر از شرمش عجب گر آفتاب آید برون

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 232

روی خداست ای صنم روی تو، رای من ببینوز رخ همچو مصحفت فال برای من ببین

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 241

عاشقم بر قامت رعنای توحسن می‌بارد ز سر تا پای تو

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 256

منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانهچو از اغیار ببریدم شدم با یار همخانه

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 262

ای که حاجت ز در اهل ریا می‌طلبینقد مقصود کجا و تو کجا می‌طلبی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Məsnəvi 3

ز اندیشه در بحر حیرت غریقچو شیخی که گم کرده باشد طریق

İmadəddin Nəsimi4 dəq
Rübai 1

ای نفحه روحپرور باد صبابویی ده از آن زلف دلاویز به ما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 6

بینی تو هیات الف دارد راستابروی تو لام الف بود از چپ و راست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 8

اسرار خدا به نزد آدم حرف استهم علم خدا به نزد خاتم حرف است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 9

فرقان رخت که فرق فرقان بشکستموسی چو بدید لوح یزدان بشکست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 20

در قاعده شریعت آگاه نبی استدر مرتبه حقیقت الله نبی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 42

ای فاتحه روی تو قرآن مجیدچون روی تو دیده مصحف خوب ندید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 50

ای مانده تو بر کنار جویای وسطتا چند چو نقطه دور گردی از خط

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 51

ذاتی که عبارت است از سی و دو حرفعین دو جهان است چه مظروف و چه ظرف

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 53

ای روی تو هفت مصحف صانع پاکزین هفت مصور شده آن هفت افلاک

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Müləmmə 2

لک الفضل لک الاحسان، لک الجود لک النعمةلک الحمد لک الغفران، لک الشکر لک المنة

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Müləmmə 4

بده ساقی شراب لایزالیبه دست عاشقان لاابالی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Müləmmə 5

لقد فنیت عن الغیر لا وجود سواییلان نفی وجودی ثبوته لبقایی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Ona aid edilən şeir 3

ز اهل مدرسه و خانقاه و جمله دیارسؤالهاست مرا به طریق استفسار . . .

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 5

هرکس که دید خال و خط و موی و روی توآشفته شد چو موی تو بر گرد روی تو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Əlavə 7

جرمی که کرده ام اگر آری به روی منمانند ابر آب شوم در دم از حیا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 11

ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعلشیر از پستان اسما می‌خورد طفل بشیر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 13

گرچه شیطان الرجیم از راه انصافم ببردهمچنان امید می دارم به رحمان الرحیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq