İmadəddin Nəsimi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسیدتا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید
Qəzəl 150در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر
Qəzəl 154رق منشور است انسان، رق نگرچشم جان بگشای و روی حق نگر
Qəzəl 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Qəzəl 171ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ
Qəzəl 180تا منور شد ز خورشید رخ او دیدهامدر همه اشیا ظهور صورت او دیدهام
Qəzəl 187قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارمتو شاه حسنی و غیر از رخ تو شاه ندارم
Qəzəl 189هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم
Qəzəl 200صلاح از ما مجو زاهد که ما رندیم و قلاشیمگهی دُردیکش میخانه گه سرخیل اوباشیم
Qəzəl 217نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسنملک صفت بشری چون تو در نهایت حسن
Qəzəl 237ندا آمد به جان از چرخ پروینکه بالا رو چو دزد بسته منشین
Qəzəl 266ای باغ جنت از گل روی تو آیتیوصف کمال حسن تو ما لا نهایتی
Qəzəl 269منه بر مهر خوبان دل، نصیب از عقل اگر داریکه خوبان مهربانی را نمی دانند و دلداری
Qəzəl 280به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانیبه بند زلفت افتادم از آنم در پریشانی
Qəsidə 8آ، الف اوّل امیر و اعلم و اعلا علی استافتخار اولیاء الله مولانا علی است
Qəsidə 9غلام روی آن ماهم که مهر آسمانستیجمال او به زیبایی حیات جاودانستی
Rübai 10بیخ شجر قدس مرا در جان استسر «انا» در میان او پنهان است
Rübai 40گر حرف به تو جمال خود بنمایدبر تو در گنج معرفت بگشاید
Rübai 55چون غنچه گل خنده زنانی، ای دلتو بی خبر از باد خزانی، ای دل
Rübai 74بنمود جمال ذات از روی چو ماهاز شادی او بر فلک انداز کلاه
Rübai 80خواهی که شراب اولیا نوش کنیباید سخن فضل خدا گوش کنی
Rübai 81واقف به خدا ز بی وقوفی نشویعارف به حق از طریق صوفی نشوی
Əlavə 24چه مرغ است آن که دارد بیست و یک حرفنه پر دارد نه پا دارد نه، خود، سر
Əlavə 26آن کتابی که پر ز اسرار استمنطق الطیر شیخ عطار است
Dil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdururDil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdurur,Can sana bir bəndeyi, əlbət qədim olmuşdurur.
Ey nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinəEy nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinə,Çün yanaram pərvanətək şəm’-rüxün ənvarinə.
Əcəb lə'linmi şol, ya cahi-əhbab?Əcəb lə’linmi şol, ya cani-əhbab?Əcəb zülfünmü, ya zənciri-pürtab?
Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəniƏnbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni,Şəm’i-vəhdətdir camalın, yandırır pərvanəni.
Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanımMənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanım,Həbibim, rahətim, ruhim, rəfiqim, munisim, canım.
Mövsimi-novruzü neysanMövsimi-novruzü neysan aşikar oldu yenə,Şəhrimiz şeyxi bu gün xoş badəxar oldu yenə.