Qəzəl 270

گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 271

ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاریکی بود و کجا باشد مثل تو دل آزاری

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 274

عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکیعارف روی تو کم یابند، کم چون ما یکی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 283

جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نییحیی العظام و هی رمیم بفضل حی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 290

ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلاراییچه باشد چاره کارم؟ نمی دانم، دل آرایی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəsidə 3

فتوت خلق و احسان است که هست آن احسن الحسنیفتوت راه مردان است چه در صورت چه در معنی

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Məsnəvi 1

آن شه والای گرامی گهرواقف اسرار قضا و قدر

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Məsnəvi 2

ای بی خبر از حقیقت خویش!از غصه بیش و کم دلت ریش

İmadəddin Nəsimi4 dəq
Rübai 2

ای وعده بسی داده و ناکرده وفااز اهل وفا نباشد این شیوه روا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 7

دینم (به) محمد و علی هست درستدر شوره زمین خارجی هیچ نرست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 22

در دایره وجود موجود علی استو اندر دو جهان مقصد و مقصود علی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 23

موصوف صفات قل هو الله علی استدر عالم معرفت شهنشاه علی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 25

آن علم که از ذات خدا منفک نیستدر هستی او هیچ نبی را شک نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 31

حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانندترکیب و کلام و هم صفاتش خوانند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 34

ای عشق تو کرده کشف اسرار وجودوز نقطه خاک بسته پرگار وجود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 36

آن دم که اجل برابر مرد شودآهش چو نسیم صبحدم سرد شود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 37

تا باب دلم به نقطه بی بگشودسر ازل و ابد مرا روی نمود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 38

رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهودزیرا که عبادتگه رهبان تو بود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 45

بی درد دلی کسی به درمان نرسیدبی جذبه حق کسی به رحمان نرسید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 49

نقاش ازل چو نقش بندی آغازدر عالم جان کرد، شنید این آواز

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 57

چون من ز صفت به ذات وصلت کردمترک ره هفتاد و دو ملت کردم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 58

من نور تو در جبه ازرق دیدموز نور تو چون نور تو مطلق دیدم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 61

من بوی تو از گل و سمن می شنومنام تو ز بلبل چمن می شنوم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 65

ای روی تو مصحف حیات دل و جانچون روی تو مصحفی کی آمد به جهان

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 66

خورشید ازل بتافت از روزن تنتا چهره خود ببیند اندر روزن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 68

ای ختم همه امام گردیده چو نونخواهی شد از این عرصه عالم بیرون

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 70

دلبر چو به تیغ دست می یازد بینبرخیز و بیا و بر سر پای نشین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 72

یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟وان راحت روح و راح ریحانی کو؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 83

ای آن که تو تن را به سفالی ننهیلب بر لب آن آب زلالی ننهی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Müləmmə 3

رَأَیتُ وَجهَک مَن تَحتَ شِعرَک لَیلابِنورِ وَجهَک یا ذَالجَلال والِاکرام

İmadəddin Nəsimi1 dəq