İmadəddin Nəsimi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری
Qəzəl 271ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاریکی بود و کجا باشد مثل تو دل آزاری
Qəzəl 274عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکیعارف روی تو کم یابند، کم چون ما یکی
Qəzəl 283جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نییحیی العظام و هی رمیم بفضل حی
Qəzəl 290ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلاراییچه باشد چاره کارم؟ نمی دانم، دل آرایی
Qəsidə 3فتوت خلق و احسان است که هست آن احسن الحسنیفتوت راه مردان است چه در صورت چه در معنی
Məsnəvi 1آن شه والای گرامی گهرواقف اسرار قضا و قدر
Məsnəvi 2ای بی خبر از حقیقت خویش!از غصه بیش و کم دلت ریش
Rübai 2ای وعده بسی داده و ناکرده وفااز اهل وفا نباشد این شیوه روا
Rübai 7دینم (به) محمد و علی هست درستدر شوره زمین خارجی هیچ نرست
Rübai 22در دایره وجود موجود علی استو اندر دو جهان مقصد و مقصود علی است
Rübai 23موصوف صفات قل هو الله علی استدر عالم معرفت شهنشاه علی است
Rübai 25آن علم که از ذات خدا منفک نیستدر هستی او هیچ نبی را شک نیست
Rübai 31حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانندترکیب و کلام و هم صفاتش خوانند
Rübai 34ای عشق تو کرده کشف اسرار وجودوز نقطه خاک بسته پرگار وجود
Rübai 36آن دم که اجل برابر مرد شودآهش چو نسیم صبحدم سرد شود
Rübai 37تا باب دلم به نقطه بی بگشودسر ازل و ابد مرا روی نمود
Rübai 38رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهودزیرا که عبادتگه رهبان تو بود
Rübai 45بی درد دلی کسی به درمان نرسیدبی جذبه حق کسی به رحمان نرسید
Rübai 49نقاش ازل چو نقش بندی آغازدر عالم جان کرد، شنید این آواز
Rübai 57چون من ز صفت به ذات وصلت کردمترک ره هفتاد و دو ملت کردم
Rübai 58من نور تو در جبه ازرق دیدموز نور تو چون نور تو مطلق دیدم
Rübai 61من بوی تو از گل و سمن می شنومنام تو ز بلبل چمن می شنوم
Rübai 65ای روی تو مصحف حیات دل و جانچون روی تو مصحفی کی آمد به جهان
Rübai 66خورشید ازل بتافت از روزن تنتا چهره خود ببیند اندر روزن
Rübai 68ای ختم همه امام گردیده چو نونخواهی شد از این عرصه عالم بیرون
Rübai 70دلبر چو به تیغ دست می یازد بینبرخیز و بیا و بر سر پای نشین
Rübai 72یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟وان راحت روح و راح ریحانی کو؟
Rübai 83ای آن که تو تن را به سفالی ننهیلب بر لب آن آب زلالی ننهی
Müləmmə 3رَأَیتُ وَجهَک مَن تَحتَ شِعرَک لَیلابِنورِ وَجهَک یا ذَالجَلال والِاکرام