İmadəddin Nəsimi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Qəzəl 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Qəzəl 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Qəzəl 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Qəzəl 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Qəzəl 162ز من که طایر قافم نشان عنقا پرسز من که ماهی عشقم رسوم دریا پرس
Qəzəl 170دولت وصل تو را یافتهام در کپنکنظر لطف خدا یافتهام در کپنک
Qəzəl 176بر من جفا ز غمزه یار است والسلامخون در دلم ز جور نگار است والسلام
Qəzəl 196ما حاصل از حیات رخ یار کردهایمعهدی به یار بسته و اقرار کردهایم
Qəzəl 197علت غایی ز امر کن فکان ما بودهایمجمله اشیا را حقیقت، جسم و جان ما بودهایم
Qəzəl 198ما مرید پیر دیر و ساکن میخانهایمهمدم دُردیکشان و ساغر و پیمانهایم
Qəzəl 203گوهر گنج حقیقت به حقیقت ماییمنور ذات جبروتیم که در اشیاییم
Qəzəl 204شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبراناینک دلیل روز حشر آمد برای بندگان
Qəzəl 206سر خدا که بود نهان در همه جهانشد آشکار از کرم فضل (در) جهان
Qəzəl 210حدیث لعل تو نتوان بدین زبان گفتنبدین زبان سخن جان نمی توان گفتن
Qəzəl 211تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردنولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن
Qəzəl 212بیار باده که عید است و روز می خوردنچه خوش بود به می ناب روزه وا کردن
Qəzəl 228ای در بلا فتاده دل مبتلای منکس را مباد هیچ بلا چون بلای من
Qəzəl 231آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برونوز گریبانش سحرگه آفتاب آید برون
Qəzəl 238آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار اوباشد که اندازد نظر در آینه رخسار او
Qəzəl 243دویی شرک است از آن بگذر، موحد باش و یکتا شووجود ما سوی الله را به لا بگذار و الا شو
Qəzəl 246با غیر مگو حالم، کاغیار نداند بهپروانه آن شمعم، گر نار نداند به
Qəzəl 247باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته
Qəzəl 253ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده
Qəzəl 264یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟
Qəzəl 265ای ز قیام قامتت هر طرفی قیامتیجز تو که دارد این چنین خوب و لطیف قامتی
Qəzəl 275دم حق دمید در ما، دم فضل لایزالیچه مبارک است این دم ز جناب فضل عالی
Qəzəl 278بیار ای ساقی مهوش! می گلرنگ روحانیکه ارزد خاتم لعلت به صد ملک سلیمانی
Qəzəl 279دل ما جای غم توست و تو هم میدانیمن سگ کوی توام از چه رهم میرانی؟
Qəzəl 281بیا ای احسن صورت! بیا ای اکمل معنیبه میدان الوهیت که داری جای این دعوی