دم حق دمید در ما، دم فضل لایزالیچه مبارک است این دم ز جناب فضل عالی

چو جناب ذوالجلالت همه بر کمال دیدمگنه است اگر نگویم که تو ذات ذوالجلالی

صنما ز طرف برقع رخ همچو ماه بنماکه سرای «کن فکان » شد ز وجود غیر خالی

چه خیال نقش بندم که نه صورت تو باشدکه شد از رخ تو روشن که تو نقش هر خیالی

به جمال و حسن و خوبی نکنم ستایش توکه تو همچنان که هستی همه حسنی و جمالی

رسدت که گوی خوبی ببری ز جمله خوبانکه تو آن مه ملیحی که به حسن بی مثالی

عدم و زوال و نقصان به تو راه از آن نداردکه تو آن خجسته مهری که منزه از زوالی

ز فراق و درد دوری نکنم حدیث از آنروکه چو روح و نطق با من شب و روز در وصالی

به کمال اگر تواند صفتت فزونتر آیدبنمای تا بگویم که فزونتر از کمالی

بشری به صورت تو نشنیدم الله اللهچه جمیل حسن و خلقی، چه لطیف زلف و خالی

بنما به خلق عالم رخ و نفی ما سوا کنکه به صاد و عین بهره دهد آن به جیم و دالی

به تو چون غنی نباشم که به وصف درنیاییکه چه بی کرانه ملکی و چه بی شماره مالی

شب قدر اگرچه بهتر ز هزار ماه باشدتو به قدر و رفعت افزون ز هزار ماه و سالی

ز شراب فضل ما را قدحی ده، ای نسیمی!که تو جام آفتابی و تو روح لایزالی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq