İmadəddin Nəsimi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nə sün’i-paki-yəzdansan, a dilbər?Müsəvvərsən, müənbərsən, münəvvər!
Rəvanmıdır, rəvamıdır, həbibiRəvamıdır, rəvamıdır, həbibiKi, oda yandırasan mən qəribi?
Yüz min cəfa qılsan mənəYüz min cəfa qılsan mənə,Mən səndən üz döndərmənəm.
Dəryayi-mühütDəryayi-mühit cuşə gəldi,Kövn ilə məkan xüruşə gəldi.
Qəzəl 10تا هوای طوبی قد تو دارد جان ماهست منزل آیت «طوبی لهم » در شأن ما
Qəzəl 13ای روز و شب خیال رخت همنشین ماجاوید باد عشق جمالت قرین ما
Qəzəl 34مرغ عرشیم و قاف خانه ماستکن فکان فرش آشیانه ماست
Qəzəl 37بخت ابد یار آن که با تو قرین استبا تو نشستن به از بهشت برین است
Qəzəl 44چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست
Qəzəl 48الله الله این چه نور است آفتاب روی دوستاین چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست
Qəzəl 54جانا بیا که صحبت جان بی تو هیچ نیستناز و نعیم هر دو جهان بی تو هیچ نیست
Qəzəl 56خاک باد آن سر که در وی سر سودای تو نیستدور باد از شادی، آن کو یار غمهای تو نیست
Qəzəl 75کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد
Qəzəl 85از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کردگله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد
Qəzəl 100ندانم تا دگربار این دل ریشم چه شیدا شدمگر عکس رخ دلبر به جان باز آشکارا شد
Qəzəl 104آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمدوان زهره سعادت در چنگ ما درآمد
Qəzəl 107بهار آمد بهار آمد بهارِ سبزپوش آمدرها کن فکر خام ای دل که می در خُم به جوش آمد
Qəzəl 116تشبیه رویت آن که به گل یاسمن کندچشم از رخت بگو به گل و یاسمن کند
Qəzəl 118یار ما صاحب حسن است جفا چون نکندمی کند، خوب، جفا دلبر ما، چون نکند
Qəzəl 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Qəzəl 147روشن است این و راست میگویدآن که «مه روی ماست» میگوید
Qəzəl 156اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور
Qəzəl 164باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش
Qəzəl 168ای صبا هست رخ یار به غایت نازکلب فرو بند و نگه دار به غایت نازک
Qəzəl 181نظر برداشت از من تا حبیبمبه جای وصل هجران شد نصیبم
Qəzəl 182من شاهباز زاده شاه شریعتماز بهر صید طایر قدس حقیقتم
Qəzəl 183من گنج لامکانم اندر مکان نگنجمبرتر ز جسم و جانم در جسم و جان نگنجم
Qəzəl 186من آن گنجم که در باطن هزاران گنج زر دارممن آن بحرم که در دامن به دریاها گهر دارم
Qəzəl 193فضل اله یار شد یار دگر چه میکنمقوت دلم به جز غمش خون جگر چه میکنم
Qəzəl 201با روی او مگو که ز گلزار فارغیمکز هستی دو کون به یکبار فارغیم