Qəzəl 134

ای صورت زیبای تو مرآت معانیسرگشته چو پرگار به تصویر تو مانی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1

زد ننگ عشق کوس ملامت به نام ماای پیک غم ببر به سلامت سلام ما

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 5

مشکل به تو افتاده مرا و نتوان گفتمشکل به تو افتاده مرا مشکلم این است

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 6

جامی که شاه تشنه‌لبان بود مست از اوهر کو چشید از آن ز غم خویش رست از او

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Rübai 6

در بزم می از لطافت جام و مدامافتاده معاشرین در اندیشۀ خام

Nəyyir TəbriziRübai1 dəq
Rübai 9

رویی که عرق چو ژاله می‌روید از اوتاثیر می دو ساله می‌روید از او

Nəyyir TəbriziRübai1 dəq
Digər şeir 15

دلم چگونه نپیچَد به خُود ، چُو مار امشب،فتاده در کف اغیار زلف یار امشب

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 15

چون گرفتند ره کوی شهادت در پیشزمرۀ خیل اسیران به هزاران تشویش

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 19

دل چو بر عهد تو ای خسرو خوبان ستمرشتۀ الفت شیرین دهنان بگسستم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 19

امروز خرمن گل و نسرین و سوسن استوین مو نه باز غالیه و مشک و لادن است

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 20

بسکه در صورت زیبای تو حیران بودمغافل از شیوۀ بدعهدی خوبان بودم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 26

چند برد زاهد انتظار قیامتگو ز قیامت گذشت جلوه قامت

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 30

آن نه زلفی‌ست که پیچیده به دور ذقن استچنبر لاله و نسرین و گل و یاسمن است

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 31

اندر شب آتش افروز علیستتغییر دهندۀ شب و روز علیست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 33

گر بپوشم سینه در تنگ آیدمشیشۀ اشکیب بر سنگ آیدم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 36

شمیم نافه میدهد نسیم جویبارهاگذشته آهوی ختن مگر ز کوهسارها

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 39

ندیدم در وطن روی نشاط آخر سفر کردمبحمدالله دری جُستم چو خود را دربه‌در کردم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 45

حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آیدمگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 48

ای شاه بدرگهت پناه آوردمبر خاک درت روی سیاه آوردم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 49

دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتدآتش بخشک و تر ز صدای وی اوفتد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 51

دلم از یاد هجر دوست خون استندانم حال مهجوران که چون است

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 55

مرغی شکسته درخور تیر ستم نبودگیرم مقیم زلف تو صید حرم نبود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 58

نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 60

شبهای وصل روز فراق آیدم بخوابچو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 62

هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 65

جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آیدکس ندیده است کبوتر پی شهباز آید

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Digər şeir 68

تا پی عربده مژگان تو پیوست به همشست زنجیری زلف تو ز جان دست به هم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 68

زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 70

با همه شعلۀ آهی که شب از سینه بر آرمراست بر طرۀ شبرنگ تو ماند شب تارم

Nəyyir Təbrizi1 dəq