Qəzəl 127

چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 110

زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 85

یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 34

ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیستدور غم شاد اگر دور فلک رامم نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 93

گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 95

کجا به گوش رسد ناله‌های زار منشهزار بلبل دستان‌سراست در چمنش

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 102

هر دم از یاد تو با چشم جدا گریم و مویمکه به سروقت تو چشمی‌ست جدا هر سر مویم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 118

ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 125

دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کنز فیض دانهٔ اشک آستین پر درّ لالا کن

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 128

ای که با لشکر مژگان دراز آمده‌ایدل که تاراج تو شد بهر چه باز آمده‌ای

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 12

مده به باد سر زلف عنبر‌آسا راروا مدار پریشانی دل ما را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 35

خبر ما که برد باز بدان لعبت مستکاندران حقه که سرّیکه نهفتیم شکست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 91

شد روی یار جلوه‌گر از زلف مشک‌بیزصبح امید میدهد ای بخت خفته خیز

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

دل به دریا زدن از چشم تر آموخته‌امچه هنرها که ز فیض نظر آموخته‌ام

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 122

به خطا می‌رمد آن نرگسِ فتّان از منکه به یک غمزه توان برد دل آسان از من

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

ای صورت زیبای تو مرآت معانیسرگشته چو پرگار به تصویر تو مانی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داریاز سوز درون ما مانا که خبر داری

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1

زد ننگ عشق کوس ملامت به نام ماای پیک غم ببر به سلامت سلام ما

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 9

کس نزد پای بگویت که نه سر داد آنجاروید از خاک مگر خنجر بیداد آنجا

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 19

امروز خرمن گل و نسرین و سوسن استوین مو نه باز غالیه و مشک و لادن است

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 26

چند برد زاهد انتظار قیامتگو ز قیامت گذشت جلوه قامت

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 30

آن نه زلفی‌ست که پیچیده به دور ذقن استچنبر لاله و نسرین و گل و یاسمن است

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 45

حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آیدمگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 54

ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کندشیوۀ هر نگهش کار دو صد تیر کند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 55

مرغی شکسته درخور تیر ستم نبودگیرم مقیم زلف تو صید حرم نبود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 58

نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 62

هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 68

زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq