به خطا می‌رمد آن نرگسِ فتّان از منکه به یک غمزه توان برد دل آسان از من

منّت ابر بهار است ز باران سرشکبی‌رخت بر سر یک دشت مغیلان از من

تخم صبرم به دل ای پیر جهان‌دیده مکارکه نچینی به جز از خوشهٔ حرمان از من

آن شد ایخواه که از جان رود پای شکیبکآن زمان دست ز من بود و گریبان از من

گریه‌ام کشت دهانی به تبسم بگشایتا یکی تنگدل ای غنچهٔ خندان از من

باغبان گو که به تاوان تماشای گلبرد از خون جگر لاله به دامان از من

صید هشیار ز صیاد گریزد لیکننه بدین گونه که صیاد گریزان از من

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیرّا با همه سودا‌زدگی حیرانمگرچه آن طفل پری‌رو‌ست هراسان از من

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar