ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کندشیوۀ هر نگهش کار دو صد تیر کند

دل سودازده را چاره ز زنجیر گذشتتا دگر حلقۀ زلف تو چه تدبیر کند

پرده بردار که از شعشعۀ طلعت توکس برویت نتواند نظری سیر کند

آنچه شیران قوی پنجه به نخجیر نکردآهو وش چشمِ خطاکارِ تو ، با شیر کند

نادراز دست تو جانی بسلامت برودحشم زلف تو زیندست که شبگیر کند

وقت آنست که طبل لمن الملک زندچشم ات ، اینکار که در شیوهٔ تسخیر کند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دل بصد عشوه کند صید ندارد نگهشنیرّ اینحالت طفلانه مرا پیر کند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri