Nəyyir Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای نصرّ لعمرک افسر شاهی توجبریل فرومانده ز همراهی تو
Qəzəl 27هوسم کشد نگارا ز حلاوت عتیبتکه به ذوق دل ببوسم ز دهان دلفریبت
Atəşkədə, fəsil 29شد چو خورشید امامت در حجابسر برآوردند خفاشان ز خواب
Digər şeir 30ای برازنده به بالای تو تشریف خدائیبه چه نامیت بخوانم نه خدائی نه جدائی
Atəşkədə, fəsil 33از پس قتل خدیو مستطابآمد از گردون یکی مشکین غراب
Qəzəl 36کدام آیت رحمت که در جبین تو نیستکدام لطف و ملاحت که در عجین تو نیست
Ləali-mənzumə, fəsil 38ای آنکه حریم کعبه کاشانۀ تستبطحا صدف گوهر یکدانۀ تست
Digər şeir 41زیبانگار من دل ما را که بردهایدست کدام ترک ستمگر سپردهای
Digər şeir 42بیدلان جمله پشیمان که چرا داد دل از کفمن دلداده پشیمان که چرا دیر ببردی
Qəzəl 43مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارددلی گم کرده امیدی بر آن چاه ذقن دارد
Qəzəl 44آن نه مست است که می خورد و ببازار افتادمست آن بود که در خانه خمار افتاد
Ləali-mənzumə, fəsil 47شاها ز تولای تو مستم دستیجز دامن تو نیست بدستم دستی
Qəzəl 47سرخوشانی که شراب لب مستانه زدندسنک بر جام و خم و ساغر و پیمانه زدند
Digər şeir 55روی بنما و به پای تو فشانم جان رازلف بگشا که نهم بر سر کفر ایمان را
Ləali-mənzumə, fəsil 56زخاک اگر همه بعد از تو حور عین خیزدسلاله چو تو مشکل زماء وطین خیزد
Qəzəl 57زلف به ملک حسن به سر تا کله نهادبرداشت پای نخوت و بر فرق مه نهاد
Digər şeir 58گر مرا راه گدائی بسر کوی تو بودتا ابد دست من و حلقۀ گیسوی تو بود
Ləali-mənzumə, fəsil 60کرد خور عشق دوست از افق دل ظهورساحت جانرا گرفت پرتو الله نور
Ləali-mənzumə, fəsil 61ایمظهر صفات خداوند بیمثالایذات پاکت آئینه ذوالجلال
Digər şeir 62رهم نمیدهد اغیار بر سر کویشکه کام دل بنگاهی ستانم از رویش
Digər şeir 63جز دو ابروی کج یار بروی چونگارمی ندیده است کسی در سر یکمه دو هلال
Digər şeir 64گر بدل از صحبتم داری ملالبکشم ایزیبا پسر خونم حلال
Digər şeir 67گفتم هوای زلف تو از سر بدر کنمترسم کم عمر در سر اینکار سر کنم
Qəzəl 72تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بودآن قوی پنجه که در کوهکنی کامل بود
Qəzəl 73دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد
Qəzəl 74اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Qəzəl 75افسرده دلان شورت نادیده بسر داردزین پردۀ شورانگیز خوش آنکه خبر دارد
Qəzəl 76جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود
Qəzəl 77گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند
Qəzəl 79در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود